MediWiki - Wkład użytkownika [pl]

Wsparcie projektu

2020-03-29T14:18:29Z

Admin: Utworzono nową stronę "Zaczynamy od testu - bardzo zależy nam na Waszym głosie - wystarczy, że dołożycie się do zrzutki =https://zrzutka.pl/eegf3v= a my będziemy wiedzieć, że uważ..."

Zaczynamy od testu - bardzo zależy nam na Waszym głosie - wystarczy, że dołożycie się do zrzutki

=https://zrzutka.pl/eegf3v=

a my będziemy wiedzieć, że uważacie tę inicjatywę za wartą wsparcia.

Wprowadzenie

2020-03-29T13:57:08Z

Admin:

[[Plik:Motto.png|thumb|600px|right]]
Konieczność napisania historii sektora obywatelskiego w Polsce wydaje mi się oczywista. Brak istnienia w świadomości potocznej ogromnie ważnego elementu naszej historii wpływa bowiem na powszechny stosunek do samoorganizacji, do społecznego zaangażowania, postrzegania dobra wspólnego i wielu podobnych kwestii, a więc przesądza o wyborach społecznych, o przyjmowanych strategiach indywidualnych czy efektach współdziałania. Gdy Putnam „W demokracji w działaniu” wskazuje, że „występująca zależność pomiędzy obywatelskością a gospodarką odzwierciedla przede wszystkim wpływ tradycji obywatelskich na gospodarkę, a nie odwrotnie”, dodaje zaraz: „Tradycje obywatelskie mają niezwykłą trwałość” (s. 240). Nasza polska tradycja silna była jeszcze w trudnych czasach PRL-u (chociażby KOR-u czy nawet podziemna Solidarność), przerwana została dopiero w czasach transformacji. Wydawało się wówczas, że historia niczego nas już nauczyć nie może, więc o niej zapomnieliśmy.

Współczesne próby opisu historii sektora są nastawione w dużej mierze na pokazywanie efektów działań organizacji, a nie autoteliczną wartość samoorganizacji (samoobrony, samopomocy, prawdziwej samorządności). Na przykład „Zarys historii dobroczynności i filantropii w Polsce” Ewy Leś to raczej zarys historii systemu pomocy społecznej (w której oczywiście organizacje odgrywały znaczącą rolę) niż historia organizacji czy samoorganizacji. Oczywiście kwestia skuteczności to jeden z bardzo istotnych elementów działania organizacji społecznych. Ale po pierwsze - można tę skuteczność ocenić dopiero w perspektywie wykraczającej poza historię jednej organizacji, a po drugie - często to nie krótkoterminowe efekty działań są najważniejszą motywacją skłaniającą ludzi do zaangażowania.

Dlatego warto spróbować zrozumieć samą istotę działania organizacji społecznych, ich rzeczywistą rolę. Gdy w 1900 roku Aleksander Kraushar wydawał pierwszy tom opartej na źródłach archiwalnych monografii historycznej pod nazwą „Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800-1832”, widział wyraźnie, że większość dotychczasowych prac skupia się na opisie „rezultatów zewnętrznych prac Towarzystwa, przeważnie poświęconych literaturze i historyi ojczystej, oraz umiejętnościom ścisłym i stosowanym; lecz nie wyjaśniają '''najcharakterystyczniejszej, bodaj że najważniejszej, strony wewnętrznego życia grona mężów przodowniczych w narodzie''', którzy, rozpocząwszy działalność za rządów pruskich, w najtrudniejszych warunkach politycznego bytu kraju, stopniowo zyskiwali dla instytucyi swej, zrazu jedynie tolerowanej, coraz silniejszy grunt i zdobyli wreszcie dla niej prawo do bytu, mocą uroczystych sankcyj monarszych”. Z kolei Cezary Łagiewski w tekście „Z teorji i w sprawie teorji stowarzyszeń”, zamieszczonym w 1920 r. w jednym z pierwszych numerów „Przeglądu Społecznego” (pisma dla organizacji społecznych związanych z katolicką nauką kościoła), domagał się należytego "steoretyzowana" tej dziedziny nauk (cyt. obok).

Niewiele jest przykładów podejmowania prób takiego "steoretyzowania". Brakuje nawet dobrze opracowanych historii poszczególnych organizacji, nie mówiąc o szerszych ruchach, których te organizacje były elementem. Taką próbę podjął Aleksander Kamiński, który nie tylko zgromadził wiedzę na temat polskich związków młodzieży (Prehistoria polskich związków młodzieży, Warszawa 1959, Polskie związki młodzieży (1804-1831), Warszawa 1963, Polskie związki młodzieży (1831-1848), Warszawa 1968), ale i poddał tę wiedzę analizie (Analiza teoretyczna polskich związków młodzieży do połowy XIX w., Warszawa 1971). Jego przekonanie, że "dla zrozumienia danej instytucji społecznej ważny jest (...) nie tylko wgląd w jej bieżące i niedawne uwarunkowania, ale także wgląd w jej genezę i w jej początki..." nie znalazły jednak wystarczającego zrozumienia. Odbudowujący się po 1989 roku ruch organizacji pozarządowych uczył się od rozwiniętych społeczeństw Zachodu i nie widział potrzeby poszukiwania własnych korzeni. Jest to o tyle zrozumiałe, że przerwana ciągłość (po 1939 roku) wzmocniona jest brakiem materiałów z okresu II Rzeczypospolitej, który jest - na szczęście ostatnio powoli odkrywaną - białą plamą na mapie historii samoorganizacji. Brak przerobionej lekcji - nie tylko przecież pozytywnych doświadczeń okresu międzywojennego - jest poważną luką w tożsamości polskiego społeczeństwa.

Więcej, choć w dużej mierze zapomnianych, materiałów możemy odnaleźć na temat historii sprzed odzyskania niepodległości, w latach 1917-1921. Jednak przecież nie chodzi tylko o to, by wydobyć z zakamarków bibliotek informacje o wielkich i małych organizacjach, wielkich i mniejszych działaczach i sprawach, którymi się zajmowali. Trzeba jeszcze raz, by móc wyciągnąć wnioski przydatne w nowych warunkach, naprawdę zmierzyć się z tymi tradycjami. Czas totalitarnych systemów XX wieku, który nadszedł później, zmusza nas do innego spojrzenia na wiele głoszonych wówczas idei. Kwestie antysemityzmu, walki klasowej, roli państwa i religii w życiu społecznym i funkcjonowaniu organizacji społecznych powinny być poddane krytycznej analizie. Krytycznej, bo być może nie zawsze zbieżność poglądów czy nawet wspólne korzenie ideowe oznaczają wspólną odpowiedzialność m.in. za zbrodnie popełnione w imię wypaczonych idei.

Kategoria:Organizacje

2020-03-29T13:38:22Z

Admin:

Organizacje opisane w wiki asocjacje.org

Kategoria:Organizacje

2020-03-29T13:25:41Z

Admin: Utworzono nową stronę "Organizacje opisane w wiki.asocjacje.org"

Organizacje opisane w wiki.asocjacje.org

Kategoria:Zakony

2020-03-29T13:23:47Z

Admin: Utworzono nową stronę "Kategoria:Organizacje"

[[Kategoria:Organizacje]]

Jezuici

2020-03-29T13:23:10Z

Admin:

[[Kategoria:Zakony]]

Jezuici

2020-03-29T13:21:50Z

Admin: Utworzono nową stronę " Kategoria:Zakon"

[[Kategoria:Zakon]]

Piotr Skarga

2020-03-29T13:08:00Z

Admin:

Piotr Skarga (1536-1612) [[jezuici|jezuita]]

[[Kategoria:Duchowni]]

Piotr Skarga "Żywot św. Benedykta Opata" (fragmenty)

2020-03-29T12:45:49Z

Admin: /* Źródło */

[[Plik:Benedykt i reguła.jpg|thumb|200px|Benedykt z Nursji przekazujący swoją Regułę (obraz z 1129 w klasztorze św. Idziego w Nîmes)]]
==Źródło==

"Żywot św. Benedykta Opata, pisany od św. Papieża Grzegorza Wielkiego", w: Żywoty Świętych starego i nowego zakonu na każdy dzień przez cały rok przez X. [[Piotr Skarga|Piotra Skargę]] [[jezuici|Soc. Jesu.]], Wydanie XXIV, Tom 3, Kraków 1881. [https://polona.pl/item/zywoty-swietych-starego-i-nowego-zakonu-na-kazdy-dzien-przez-caly-rok-t-3-marzec,ODk3NTI4ODk/276/#item zobacz w oryginale]. Śródtytuły od [[redakcja|redakcji]]

===Jako eremita===
{| class="wikitable"
|streszczenie dla leniwych
|opowieść na podstawie relacji mnichów – m.in. następcy Benedykta i jednego z kolejnych opatów: Benedykt postanowił porzucić nauki i, dokonawszy cudu, w tajemnicy przed najbliższymi udał się na pustynię. Po drodze spotkał mnicha, który urzeczony jego nauką przynosił mu żywność. Po kilku latach zaczęli się do niego schodzić, by słuchać jego słów, także inni ludzie
|}

O jego sprawach wszystkich ja wiadomości nie mam, jedno tę trochę, com od czterech jego uczniów słyszał, powiadam: to jest od Konstantyna przewielebnego męża, który na jego miejsce w klasztornym urzędzie nastąpił i od Walentyniana nad Laterańskim klasztorem przełożonego, także od Symplicyusza, który trzecim po nim opatem był, i od Honorata, który dziś jeszcze w tej celi, gdzie on mieszkał, przebywa. Gdy tedy porzuciwszy nauki, iść na pustynię umyślił, na drodze onej pokazał Pan Bóg cudem jednym, jako mu przedsięwzięcie jego miłem było. Bo gdy mamka jego, która go więcej nad innych miłowała, w miasteczku Efrydzie (gdzie był od przyjaciół zatrzymany) naczynie jedno pożyczone stłukłszy, o to bardzo płakała, on jej się użaliwszy, modlić się Panu Bogu począł; i skoro modlitwy dokończył, całe ono naczynie ujrzał. Co się też wnet wsławiło u ludzi tak, iż tamże u kościelnych drzwi Piotra świętego ono naczynie na pamiątkę zawieszonem było.

Ale św. Benedykt sławy się ludzkiej strzegąc, tajemnie od mamki onej i przyjaciół odszedłszy, na pustynię się, którą Sublako zowią, (ośm mil od Rzymu) udał. Na tej drodze mnich jeden, na imię Roman, spotkawszy go, wypytał się o jego świętej myśli i za prośbą jego, tając rzecz onę, żywność świętemu młodzieńcowi nosił na puszczę; gdzie w jednej jaskini trzy lata tak przemieszkał, iż nikt o nim nie wiedział, okrom owego Romana, który na wysoką opokę niemogąc do niego włazić, przez dzwonek o sobie dawał znać pod górą, z której Benedykt św. powróz spuszczał, a chleb sobie wciągał. (...)

Tegoż czasu i pasterze go znaleźli; pierwej mniemali, ażeby był zwierz jaki, lecz potem poznawszy, po błogosławieństwo do niego (chleba mu przynosząc) chodzili i sami swe zwierzęce serca mienili. Skoro on był oznajmiony ludziom, wielu ich do niego się schodziło; którzy za żywność, którą mu nosili, niebieskie potrawy z ust jego na sercu odbierali. (...)

===Jako opat===

{| class="wikitable"
|streszczenie dla leniwych
|po śmierci opata pobliskiego klasztoru poproszono Benedykta, by go zastąpił. Ponieważ próbował przywrócić surowe obyczaje, mnisi usiłowali go zabić. Porzucił ich zatem bo dla "lepszej się pracy zachować myślił". Sława jego „cnót i cudów” sprawiła, że z licznych ludzi przybywających słuchać jego słów stworzył 12 klasztorów. Grupa uczniów pozostałam przy nim. Przeniósł się wraz z nią na Monte Cassino, gdzie usunął pozostałości kultu pogańskiego, postawił kościół i nawracał „ludzi błędnych”
|}

Był tam niedaleko klasztor jeden, w którym gdy starszy umarł, biegli wszyscy mnisi do św. Benedykta, aby ich przełożonym został; Benedykt św. długo się wzbraniając, na ostatek prośbą ich zwyciężyć się dał. Ale gdy ich w zakonnem zachowaniu i dobrej straży trzymał,(bo tak, jako pierwej byli swawolnymi, być im więcej nie dopuścił), żałować głupi poczęli, iż obrali sobie takiego, którego cnota skrzywienie się ich prostowała; gdyż złe zwyczaje opuszczać, a stare składając ,nowe myśli brać musieli; zaczem śmiejąc o jego zgubie myślić – (bo złym ciężki jest żywot dobrych) – w winie mu truciznę u stołu przy zwyczajnych pokarmach podali. Święty Benedykt, gdy krzyżem św. szklankę onę przeżegnał – tak jakoby w nią kamieniem uderzył, zdruzgotaną została, i on się jad na ziemię wylał. Zrozumiawszy to święty mąż, iż naczynie ono śmierć w sobie miało, bo znaku żywota wytrwać nie mogło, cicho wstał, a zwoławszy bracią, z twarzą wesołą powiedział im: – Boże bądź wam miłościw, bracia mili; coście to nademną czynić chcieli? wszakem wam mówił, iż moje obyczaje z waszemi się nie zgodzą? więc według swej barwy ojca sobie szukajcie, bo mnie już mieć nie możecie. – Wróciwszy się na pierwsze swoje miejsce na pustynię, sam z sobą tylko pod oczyma Boskiemi mieszkał. Bo tam tylko złych znosić i cierpieć się godzi, gdzie też i dobrzy między nimi się znajdują; daremna bowiem jest około złych praca, gdzie ani z dobrych pożytku nie masz; a zwłaszcza, iż się inni lepsi znajdują, którym się z pożytkiem służyć może. Tam się niemiał czem bawić święty mąż Boży, gdzie już wszyscy byli zepsowani. Tak czynili i święci; gdy ich praca była niepożyteczna u jednych, szli do drugich. Przetoż i Paweł święty, który śmierci dla Chrystusa, aby z nim był, pragnął, z Damaszku przez mur spuszczony po powrozie, uciekł – nie iżby się śmierci dla Chrystusa bał, ale iż innym pożytecznym być chciał, a do lepszej się pracy zachować myślił. Podobnym sposobem i św. Benedykt (jako usłyszymy niżej) więcej daleko dusz nabył, niźli tych było, które przez ich niesposobność zostawił.

Gdy tedy na tej puszczy z cnót i cudów słynął, tak wiele się do niego za pomocą Boską ludzi na służbę Bożą zebrało, iż dwanaście klasztorów zbudował, a każdy klasztor dwunastą braci osadził, okrom tych, których przy sobie dla doskonalszego w służbie Bożej ćwiczenia zatrzymał. (...) Szedł potem na górę i do zamku Kasyno nazwanego; tam iż jeszcze był bałwan Apollinów, on go skruszywszy na onem miejscu kościół ś. Jana postawił i ludzi błędnych Panu Bogu pozyskował. (...)

[[Kategoria:Teksty źródłowe]]

Piotr Skarga "Żywot św. Benedykta Opata" (fragmenty)

2020-03-29T12:42:41Z

Admin: /* Źródło */

[[Plik:Benedykt i reguła.jpg|thumb|200px|Benedykt z Nursji przekazujący swoją Regułę (obraz z 1129 w klasztorze św. Idziego w Nîmes)]]
==Źródło==

"Żywot św. Benedykta Opata, pisany od św. Papieża Grzegorza Wielkiego", w: Żywoty Świętych starego i nowego zakonu na każdy dzień przez cały rok przez X. [[Piotr Skarga|Piotra Skargę]] [[jezuici|Soc. Jesu.]], Wydanie XXIV, Tom 3, Kraków 1881. [https://polona.pl/item/zywoty-swietych-starego-i-nowego-zakonu-na-kazdy-dzien-przez-caly-rok-t-3-marzec,ODk3NTI4ODk/276/#item zobacz w oryginale]. Śródtytuły [[redakcja]]

===Jako eremita===
{| class="wikitable"
|streszczenie dla leniwych
|opowieść na podstawie relacji mnichów – m.in. następcy Benedykta i jednego z kolejnych opatów: Benedykt postanowił porzucić nauki i, dokonawszy cudu, w tajemnicy przed najbliższymi udał się na pustynię. Po drodze spotkał mnicha, który urzeczony jego nauką przynosił mu żywność. Po kilku latach zaczęli się do niego schodzić, by słuchać jego słów, także inni ludzie
|}

O jego sprawach wszystkich ja wiadomości nie mam, jedno tę trochę, com od czterech jego uczniów słyszał, powiadam: to jest od Konstantyna przewielebnego męża, który na jego miejsce w klasztornym urzędzie nastąpił i od Walentyniana nad Laterańskim klasztorem przełożonego, także od Symplicyusza, który trzecim po nim opatem był, i od Honorata, który dziś jeszcze w tej celi, gdzie on mieszkał, przebywa. Gdy tedy porzuciwszy nauki, iść na pustynię umyślił, na drodze onej pokazał Pan Bóg cudem jednym, jako mu przedsięwzięcie jego miłem było. Bo gdy mamka jego, która go więcej nad innych miłowała, w miasteczku Efrydzie (gdzie był od przyjaciół zatrzymany) naczynie jedno pożyczone stłukłszy, o to bardzo płakała, on jej się użaliwszy, modlić się Panu Bogu począł; i skoro modlitwy dokończył, całe ono naczynie ujrzał. Co się też wnet wsławiło u ludzi tak, iż tamże u kościelnych drzwi Piotra świętego ono naczynie na pamiątkę zawieszonem było.

Ale św. Benedykt sławy się ludzkiej strzegąc, tajemnie od mamki onej i przyjaciół odszedłszy, na pustynię się, którą Sublako zowią, (ośm mil od Rzymu) udał. Na tej drodze mnich jeden, na imię Roman, spotkawszy go, wypytał się o jego świętej myśli i za prośbą jego, tając rzecz onę, żywność świętemu młodzieńcowi nosił na puszczę; gdzie w jednej jaskini trzy lata tak przemieszkał, iż nikt o nim nie wiedział, okrom owego Romana, który na wysoką opokę niemogąc do niego włazić, przez dzwonek o sobie dawał znać pod górą, z której Benedykt św. powróz spuszczał, a chleb sobie wciągał. (...)

Tegoż czasu i pasterze go znaleźli; pierwej mniemali, ażeby był zwierz jaki, lecz potem poznawszy, po błogosławieństwo do niego (chleba mu przynosząc) chodzili i sami swe zwierzęce serca mienili. Skoro on był oznajmiony ludziom, wielu ich do niego się schodziło; którzy za żywność, którą mu nosili, niebieskie potrawy z ust jego na sercu odbierali. (...)

===Jako opat===

{| class="wikitable"
|streszczenie dla leniwych
|po śmierci opata pobliskiego klasztoru poproszono Benedykta, by go zastąpił. Ponieważ próbował przywrócić surowe obyczaje, mnisi usiłowali go zabić. Porzucił ich zatem bo dla "lepszej się pracy zachować myślił". Sława jego „cnót i cudów” sprawiła, że z licznych ludzi przybywających słuchać jego słów stworzył 12 klasztorów. Grupa uczniów pozostałam przy nim. Przeniósł się wraz z nią na Monte Cassino, gdzie usunął pozostałości kultu pogańskiego, postawił kościół i nawracał „ludzi błędnych”
|}

Był tam niedaleko klasztor jeden, w którym gdy starszy umarł, biegli wszyscy mnisi do św. Benedykta, aby ich przełożonym został; Benedykt św. długo się wzbraniając, na ostatek prośbą ich zwyciężyć się dał. Ale gdy ich w zakonnem zachowaniu i dobrej straży trzymał,(bo tak, jako pierwej byli swawolnymi, być im więcej nie dopuścił), żałować głupi poczęli, iż obrali sobie takiego, którego cnota skrzywienie się ich prostowała; gdyż złe zwyczaje opuszczać, a stare składając ,nowe myśli brać musieli; zaczem śmiejąc o jego zgubie myślić – (bo złym ciężki jest żywot dobrych) – w winie mu truciznę u stołu przy zwyczajnych pokarmach podali. Święty Benedykt, gdy krzyżem św. szklankę onę przeżegnał – tak jakoby w nią kamieniem uderzył, zdruzgotaną została, i on się jad na ziemię wylał. Zrozumiawszy to święty mąż, iż naczynie ono śmierć w sobie miało, bo znaku żywota wytrwać nie mogło, cicho wstał, a zwoławszy bracią, z twarzą wesołą powiedział im: – Boże bądź wam miłościw, bracia mili; coście to nademną czynić chcieli? wszakem wam mówił, iż moje obyczaje z waszemi się nie zgodzą? więc według swej barwy ojca sobie szukajcie, bo mnie już mieć nie możecie. – Wróciwszy się na pierwsze swoje miejsce na pustynię, sam z sobą tylko pod oczyma Boskiemi mieszkał. Bo tam tylko złych znosić i cierpieć się godzi, gdzie też i dobrzy między nimi się znajdują; daremna bowiem jest około złych praca, gdzie ani z dobrych pożytku nie masz; a zwłaszcza, iż się inni lepsi znajdują, którym się z pożytkiem służyć może. Tam się niemiał czem bawić święty mąż Boży, gdzie już wszyscy byli zepsowani. Tak czynili i święci; gdy ich praca była niepożyteczna u jednych, szli do drugich. Przetoż i Paweł święty, który śmierci dla Chrystusa, aby z nim był, pragnął, z Damaszku przez mur spuszczony po powrozie, uciekł – nie iżby się śmierci dla Chrystusa bał, ale iż innym pożytecznym być chciał, a do lepszej się pracy zachować myślił. Podobnym sposobem i św. Benedykt (jako usłyszymy niżej) więcej daleko dusz nabył, niźli tych było, które przez ich niesposobność zostawił.

Gdy tedy na tej puszczy z cnót i cudów słynął, tak wiele się do niego za pomocą Boską ludzi na służbę Bożą zebrało, iż dwanaście klasztorów zbudował, a każdy klasztor dwunastą braci osadził, okrom tych, których przy sobie dla doskonalszego w służbie Bożej ćwiczenia zatrzymał. (...) Szedł potem na górę i do zamku Kasyno nazwanego; tam iż jeszcze był bałwan Apollinów, on go skruszywszy na onem miejscu kościół ś. Jana postawił i ludzi błędnych Panu Bogu pozyskował. (...)

[[Kategoria:Teksty źródłowe]]

Strona główna

2020-03-29T06:20:59Z

Admin:

Jesteście Państwo na stronie, która jest autorską próbą, zbudowania opowieści o historii i tradycjach samoorganizacji w Polsce. Jeżeli uznasz, że temat jest ważny, a forma ciekawa - '''[http://dialogspoleczny.org/ Stowarzyszenie Dialog Społeczny]''' liczy na Twoje wsparcie. Możesz pomóc nam lokalnie w zbieraniu danych, możesz też [[Wsparcie projektu|wesprzeć finansowo nasz projekt]]:

=Piotr Frączak "Poprzednicy dzisiejszych organizacji pozarządowych"=
[[Plik:Motto.png|thumb|150px|right]]

==[[Wprowadzenie]]==

Konieczność napisania historii sektora obywatelskiego w Polsce wydaje mi się oczywista. Brak istnienia w świadomości potocznej ogromnie ważnego elementu naszej historii wpływa bowiem na stosunek do samoorganizacji, do społecznego zaangażowania, postrzegania dobra wspólnego i wielu podobnych kwestii, a więc przesądza o wyborach społecznych, o przyjmowanych strategiach indywidualnych czy efektach współdziałania. [[Wprowadzenie|Zobacz więcej]]

==[[Spis wykładów]]==

[[Plik:Logo AntyUniwersytet Edu1.jpg|thumb|100px|right]]

Podstawową formą organizowania wiedzy są Wykłady [http://asocjacje.org/antyuniwersytet/ AntyUniwersytetu] pod wspólnym tytułem "Poprzednicy dzisiejszych organizacji pozarządowych", które będą sukcesywnie dodawane. [[Spis wykładów|Zobacz spis wykładów]]

Strona główna

2020-03-29T06:20:00Z

Admin: /* Poprzednicy dzisiejszych organizacji pozarządowych */

Jesteście Państwo na stronie, która jest autorską próbą, zbudowania opowieści o historii i tradycjach samoorganizacji w Polsce. Jeżeli uznasz, że temat jest ważny, a forma ciekawa - '''[[http://dialogspoleczny.org/ Stowarzyszenie Dialog Społeczny]]''' liczy na Twoje wsparcie. Możesz pomóc nam lokalnie w zbieraniu danych, możesz też [[Wsparcie projektu|wesprzeć finansowo nasz projekt]]:

=Piotr Frączak "Poprzednicy dzisiejszych organizacji pozarządowych"=
[[Plik:Motto.png|thumb|150px|right]]

==[[Wprowadzenie]]==

Konieczność napisania historii sektora obywatelskiego w Polsce wydaje mi się oczywista. Brak istnienia w świadomości potocznej ogromnie ważnego elementu naszej historii wpływa bowiem na stosunek do samoorganizacji, do społecznego zaangażowania, postrzegania dobra wspólnego i wielu podobnych kwestii, a więc przesądza o wyborach społecznych, o przyjmowanych strategiach indywidualnych czy efektach współdziałania. [[Wprowadzenie|Zobacz więcej]]

==[[Spis wykładów]]==

[[Plik:Logo AntyUniwersytet Edu1.jpg|thumb|100px|right]]

Podstawową formą organizowania wiedzy są Wykłady [[http://asocjacje.org/antyuniwersytet/ AntyUniwersytetu]] pod wspólnym tytułem "Poprzednicy dzisiejszych organizacji pozarządowych", które będą sukcesywnie dodawane. [[Spis wykładów|Zobacz spis wykładów]]

Strona główna

2020-03-29T06:12:10Z

Admin:

Jesteście Państwo na stronie, która jest autorską próbą, zbudowania opowieści o historii i tradycjach samoorganizacji w Polsce. Jeżeli uznasz, że temat jest ważny, a forma ciekawa - '''[[http://dialogspoleczny.org/ Stowarzyszenie Dialog Społeczny]]''' liczy na Twoje wsparcie. Możesz pomóc nam lokalnie w zbieraniu danych, możesz też [[Wsparcie projektu|wesprzeć finansowo nasz projekt]]:

=Poprzednicy dzisiejszych organizacji pozarządowych=
[[Plik:Motto.png|thumb|150px|right]]

==[[Wprowadzenie]]==

Konieczność napisania historii sektora obywatelskiego w Polsce wydaje mi się oczywista. Brak istnienia w świadomości potocznej ogromnie ważnego elementu naszej historii wpływa bowiem na stosunek do samoorganizacji, do społecznego zaangażowania, postrzegania dobra wspólnego i wielu podobnych kwestii, a więc przesądza o wyborach społecznych, o przyjmowanych strategiach indywidualnych czy efektach współdziałania. [[Wprowadzenie|Zobacz więcej]]

==[[Spis wykładów]]==

[[Plik:Logo AntyUniwersytet Edu1.jpg|thumb|100px|right]]

Podstawową formą organizowania wiedzy są Wykłady [[http://asocjacje.org/antyuniwersytet/ AntyUniwersytetu]] pod wspólnym tytułem "Poprzednicy dzisiejszych organizacji pozarządowych", które będą sukcesywnie dodawane. [[Spis wykładów|Zobacz spis wykładów]]

Spis wykładów

2020-03-29T06:07:49Z

Admin: /* Planowane wykłady: */

[[Plik:Wykład.png]]
==Gotowe wykłady==

==Wykłady w trakcie==

[[Najstarsze zakony - rzecz o samorozwoju i przetrwaniu]].

=Planowane wykłady:=

Plik:Cystersi statuta.png

2020-02-18T08:03:36Z

Admin: https://polona.pl/item/statuta-i-przywileje-zakonu-cystersow,NTM5NTQ5ODA/17/#info:metadata

== Opis ==
https://polona.pl/item/statuta-i-przywileje-zakonu-cystersow,NTM5NTQ5ODA/17/#info:metadata

Plik:$wgLogo.jpg

2020-02-04T19:38:53Z

Admin:

Plik:Tyniec XIX.jpg

2020-01-10T10:27:18Z

Admin: /* Opis */

== Opis ==
litografia_Napoleona_Ordy Album widoków 1880 zeszyt 6

Plik:Tyniec XIX.jpg

2020-01-10T09:54:36Z

Admin: litografia_Napoleona_Ordy

== Opis ==
litografia_Napoleona_Ordy

Strona główna

2019-12-09T09:08:54Z

Admin:

[[Plik:Logo AntyUniwersytet Edu1.jpg]]

<strong>Instalacja MediaWiki powiodła się.</strong>

Zapoznaj się z [https://www.mediawiki.org/wiki/Special:MyLanguage/Help:Contents Podręcznikiem użytkownika] zawierającym informacje o tym jak korzystać z oprogramowania wiki.

== Na początek ==
* [https://www.mediawiki.org/wiki/Special:MyLanguage/Manual:Configuration_settings Lista ustawień konfiguracyjnych]
* [https://www.mediawiki.org/wiki/Special:MyLanguage/Manual:FAQ MediaWiki FAQ]
* [https://lists.wikimedia.org/mailman/listinfo/mediawiki-announce Komunikaty o nowych wersjach MediaWiki (lista dyskusyjna)]
* [https://www.mediawiki.org/wiki/Special:MyLanguage/Localisation#Translation_resources Przetłumacz MediaWiki na swój język]
* [https://www.mediawiki.org/wiki/Special:MyLanguage/Manual:Combating_spam Dowiedz się, jak walczyć ze spamem na swojej wiki]

Plik:Logo AntyUniwersytet Edu1.jpg

2019-12-09T09:03:43Z

Admin: