Archikonfraternia Literacka Niepokalanego Poczęcia NMP - Historia wersji

Piotr Frączak: /* Bractwa literackie */

2024-04-04T17:21:14Z

Bractwa literackie

Podgląd zmian

Piotr Frączak: /* Bractwa literackie */

2024-04-04T12:19:32Z

Bractwa literackie

Piotr Frączak: /* Archikonfraternija‎ ‎literaoka‎ ‎w‎ ‎Warszawie */

2024-04-04T12:16:59Z

Archikonfraternija‎ ‎literaoka‎ ‎w‎ ‎Warszawie

Piotr Frączak: /* Wypisy */

2024-04-04T12:16:41Z

Wypisy

Piotr Frączak: /* Wypisy */

2024-04-04T12:15:56Z

Wypisy

Podgląd zmian

Piotr Frączak o 11:52, 4 kwi 2024

2024-04-04T11:52:01Z

Podgląd zmian

Piotr Frączak o 11:14, 4 kwi 2024

2024-04-04T11:14:27Z

Piotr Frączak: Utworzono nową stronę "Archikonfraternia Literacka Niepokalanego Poczęcia NMP przy Bazylice Archikatedralnej św. Jana w Warszawie Plik:Wnętrze Kaplicy Literackiej.jpg|thumb|500px|right|''..."

2024-04-04T11:01:04Z

Utworzono nową stronę "Archikonfraternia Literacka Niepokalanego Poczęcia NMP przy Bazylice Archikatedralnej św. Jana w Warszawie Plik:Wnętrze Kaplicy Literackiej.jpg|thumb|500px|right|''..."

Nowa strona

Archikonfraternia Literacka Niepokalanego Poczęcia NMP przy Bazylice Archikatedralnej św. Jana w Warszawie
[[Plik:Wnętrze Kaplicy Literackiej.jpg|thumb|500px|right|'''Cegliński, Julian (1827-1910) - Wnętrze Kaplicy Literackiej przy Kościele Metropolitalnym Św. Jana pod nazwaniem Niekalanego Poczęcia Najswiętszej Maryi Panny''']]

https://akl.waw.pl/o-bractwie/historia/

Jako bractwo kościelne-konfraternia została założona w roku 1507 przy nieistniejącym dziś kościele św. Jerzego. W roku 1673 papież Klemens X nadał jej tytuł i przywileje arcybractwa. Najstarszy znany statut otrzymaliśmy od króla Jana III Sobieskiego. Zawirowania spowodowane między innymi wojną szwedzką zmusiły nas do kilku translokacji. Niemniej od roku 1669 bractwo nieprzerwanie działa przy bazylice archikatedralnej św. Jana w Warszawie, gdzie otrzymaliśmy do dyspozycji kaplicę zamykającą prawą nawę katedry, zwaną „Kaplicą Literacką”. Działalność Archikonfraterni w ciągu pięciu wieków przekraczała zakres aktywności innych bractw kościelnych. Braciom stawiano warunek umiejętności czytania i pisania, co przyczyniało się do rozwoju oświaty. W XVI w. nasi poprzednicy prowadzili szkołę elementarną przy kościele ojców paulinów, zaś w wieku XVIII św. Klemens Hofbauer założył szkołę dla biednych dzieci różnych narodowości i wyznań oraz szkołę dla dziewcząt i chłopców. Po Rzezi Pragi zorganizował opiekę dla ponad stu sierot, zapewniając im byt i edukację. W XIX stuleciu bractwo rozwinęło działalność filantropijną, a członkowie Archikonfraterni zaczęli zajmować poważne stanowiska umożliwiające poszerzenie pomocy społecznej i charytatywnej. Po II wojnie światowej, wobec podejmowanych przez władze komunistyczne prób niszczenia Kościoła w Polsce, Archikonfraternia nie mogła kontynuować działalności, a nawet utraciła osobowość prawną. Przetrwała jako instytucja dzięki opiece kardynała Stefana Wyszyńskiego. Bracia, nie zrażając się przeciwnościami, spotykali się nadal, a po 1956 r. rozpoczęli starania o odzyskanie osobowości prawnej, które dopiero w roku 1994 zwieńczone zostały sukcesem. Trzynaście lat później uzyskaliśmy rekompensatę za utracone mienie. W roku 1981 bractwo otoczył opieką kardynał Józef Glemp po objęciu stolicy arcybiskupów warszawskich. Podobną życzliwość i opiekę wykazuje jego następca arcybiskup Kazimierz Nycz. <br /> W okresie stanu wojennego dwudziestu braci udzielało się w Prymasowskim Komitecie Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom. Archikonfraternia prowadziła punkt charytatywny dla wszystkich potrzebujących, z którego pomocy skorzystało ponad pięć tysięcy osób. Byliśmy w stałym kontakcie z bp. Bronisławem Dąbrowskim, ówczesnym sekretarzem generalnym Episkopatu Polski i bp. Władysławem Miziołkiem, z którym współorganizowaliśmy wiele inicjatyw niepodległościowych i patriotycznych. Dzięki nieugiętej postawie biskupa, w jego parafii św. Aleksandra, mimo wielu represji i szykan ze strony władz, prowadziliśmy stały cykl odczytów z udziałem najwybitniejszych historyków, socjologów i ekonomistów, znanych w Polsce i za granicą. Podobnie w innych kościołach stolicy. Tak np. wielkim powodzeniem cieszyły się nasze wystawy niepodległościowe w dolnym kościele Świętego Krzyża. Bez ingerencji cenzury państwowej wydaliśmy łącznie trzydzieści Zeszytów Społecznej Nauki Kościoła. Wobec pogarszających się warunków życia Polaków w latach 1984-1985 przygotowaliśmy otwarty list protestacyjny do ówczesnych władz państwowych, podpisany przez profesora Mieczysława Nieduszyńskiego, ówczesnego seniora i wybitnego znawcę problematyki ekonomiczno-społecznej. Biorąc pod uwagę poważne represje z więzieniem włącznie, upublicznienie tekstu listu było aktem jego szczególnej odwagi, ale i odpowiedzialności za zniewolony sowietyzacją i ateizacją kraj. <br /> Wkrótce też działalność bractwa przekroczyła granice Warszawy. Założono domy konfratrów mieszkających poza stolicą w Bydgoszczy i Mysłowicach).

@@ Linia 42: / Linia 42: @@
 swoich‎ ‎nazwisk‎ ‎i‎ ‎obowiązków.‎ ‎
-==Bractwa literackie==
+===Bractwa literackie===
 Jedno‎ ‎tylko‎ ‎bractwo‎ ‎literackie‎ ‎jest‎ ‎wyłącznie
 polskie,‎ ‎gdyż‎ ‎nie‎ ‎znajdujemy‎ ‎go‎ ‎w‎ ‎żadnym‎ ‎innym‎ ‎kraju,‎ ‎ani‎ ‎w‎ ‎żadnej‎ ‎historyi,
@@ Linia 137: / Linia 137: @@
 Wierzbowski‎ ‎i‎ ‎Święcicki,‎ ‎Jan‎ ‎Andrzej‎ ‎Morsztyn‎ ‎podskarbi‎ ‎wielki‎ ‎koronny,‎ ‎sławny‎ ‎w‎ ‎dziejach‎ ‎Marcin‎ ‎Kątski‎ ‎generał‎ ‎artylleryi,‎ ‎Jan‎ ‎Krasiński‎ ‎starosta‎ ‎warszawski‎ ‎i‎ ‎wielu‎ ‎innych.‎ ‎
-Uorganizowana‎ ‎konfraternija,‎ ‎wspierana‎ ‎opieką‎ ‎najwyż
+Uorganizowana‎ ‎konfraternija,‎ ‎wspierana‎ ‎opieką‎ ‎najwyższej‎ ‎władzy‎ ‎duchownej‎ ‎i‎ ‎świeckiej,‎ ‎wkrótce‎ ‎postarała‎ ‎się‎ ‎o‎ ‎nadanie‎ ‎sobie‎ ‎znaczenia‎ ‎i‎ ‎tytułu‎ ‎naczelnego‎ ‎bractwa‎ ‎czyli‎ ‎Archikonfraternii,‎ ‎zapatrując‎ ‎się‎ ‎na‎ ‎wzór
 arcybractwa‎ ‎Niepokalanego‎ ‎Poczęcia‎ ‎w‎ ‎kościele‎ ‎ś.‎ ‎Wawrzyńca‎ ‎w‎ ‎Rzymie,‎ ‎które
 papież‎ ‎Paweł‎ ‎V‎ ‎w‎ ‎roku‎ ‎1607‎ ‎szczególnemi‎ ‎przywilejami‎ ‎i‎ ‎odpustami‎ ‎obdarzył.
-Otóż‎ ‎bracia‎ ‎nasi‎ ‎żądając‎ ‎tychże‎ ‎korzyści‎ ‎i‎ ‎zaszczytów,‎ ‎upraszali‎ ‎biskupa‎ ‎Wierz
+Otóż‎ ‎bracia‎ ‎nasi‎ ‎żądając‎ ‎tychże‎ ‎korzyści‎ ‎i‎ ‎zaszczytów,‎ ‎upraszali‎ ‎biskupa‎ ‎Wierzbowskiego‎ ‎o‎ ‎uczynienie‎ ‎tak‎ ‎zwanej‎ ‎professyi,‎ ‎nadającej‎ ‎im‎ ‎moc‎ ‎udzielania‎ ‎przy
 wilejów‎ ‎do‎ ‎zakładania‎ ‎podobnych‎ ‎bractw.‎ ‎Zaledwie‎ ‎stosowne‎ ‎listy‎ ‎odeszły‎ ‎w‎ ‎tym
 interesie‎ ‎do‎ ‎Rzymu‎ ‎dnia‎ ‎2‎ ‎Marca‎ ‎1673‎ ‎r.,‎ ‎biskup‎ ‎wprowadził‎ ‎już‎ ‎zadane‎ ‎odpu

@@ Linia 25: / Linia 25: @@
   śródtytuły od redakcji
-==Archikonfraternija‎ ‎literaoka‎ ‎w‎ ‎Warszawie==
+==Archikonfraternija‎ ‎literacka‎ ‎w‎ ‎Warszawie==
 ‎Niemasz‎ ‎żadnej‎ ‎wątpliwości,‎ ‎iż‎ ‎jednocześnie‎ ‎z‎ ‎rozszerzeniem‎ ‎wiary‎ ‎świętej‎ ‎w‎ ‎naszym‎ ‎kraju,‎ ‎kiedy‎ ‎kościoły‎ ‎i‎ ‎klasztory‎ ‎powstały‎ ‎i‎ ‎bractwa‎ ‎duchowne‎ ‎wraz‎ ‎z‎ ‎niemi‎ ‎były‎ ‎zaprowadzone.‎ ‎Najdawniejsze‎ ‎jednak‎ ‎ślady‎ ‎wyżej‎ ‎nad‎ ‎wiek‎ ‎XIV‎ ‎nie‎ ‎sięgają;‎ ‎może‎ ‎z‎ ‎powodu‎ ‎braku‎ ‎starszych‎ ‎dokumentów,‎ ‎które‎ ‎w‎ ‎czasach‎ ‎wojennych‎ ‎zniknęły.‎ ‎To‎ ‎pewna,‎ ‎iż‎ ‎poczynając‎ ‎od‎ ‎XV‎ ‎wieku,‎ ‎wszystkie‎ ‎miasta‎ ‎polskie‎ ‎składały‎ ‎się‎ ‎prawie

@@ Linia 21: / Linia 21: @@
 https://akl.waw.pl/o-bractwie/historia/
-==Wypisy==
+=Wypisy=
 [https://polona.pl/item-view/08bdaeb5-c43e-406e-a5e6-421d9b9f63ed?page=100 Encyklopedia powszechna S. Orgelbranda Warszawa  1860]
   śródtytuły od redakcji
-===Archikonfraternija‎ ‎literaoka‎ ‎w‎ ‎Warszawie===
+==Archikonfraternija‎ ‎literaoka‎ ‎w‎ ‎Warszawie==
 ‎Niemasz‎ ‎żadnej‎ ‎wątpliwości,‎ ‎iż‎ ‎jednocześnie‎ ‎z‎ ‎rozszerzeniem‎ ‎wiary‎ ‎świętej‎ ‎w‎ ‎naszym‎ ‎kraju,‎ ‎kiedy‎ ‎kościoły‎ ‎i‎ ‎klasztory‎ ‎powstały‎ ‎i‎ ‎bractwa‎ ‎duchowne‎ ‎wraz‎ ‎z‎ ‎niemi‎ ‎były‎ ‎zaprowadzone.‎ ‎Najdawniejsze‎ ‎jednak‎ ‎ślady‎ ‎wyżej‎ ‎nad‎ ‎wiek‎ ‎XIV‎ ‎nie‎ ‎sięgają;‎ ‎może‎ ‎z‎ ‎powodu‎ ‎braku‎ ‎starszych‎ ‎dokumentów,‎ ‎które‎ ‎w‎ ‎czasach‎ ‎wojennych‎ ‎zniknęły.‎ ‎To‎ ‎pewna,‎ ‎iż‎ ‎poczynając‎ ‎od‎ ‎XV‎ ‎wieku,‎ ‎wszystkie‎ ‎miasta‎ ‎polskie‎ ‎składały‎ ‎się‎ ‎prawie

← poprzednia wersja		Wersja z 11:14, 4 kwi 2024
Linia 2:		Linia 2:
	[[Plik:Wnętrze Kaplicy Literackiej.jpg\|thumb\|500px\|right\|'''Cegliński, Julian (1827-1910) - Wnętrze Kaplicy Literackiej przy Kościele Metropolitalnym Św. Jana pod nazwaniem Niekalanego Poczęcia Najswiętszej Maryi Panny''']]		[[Plik:Wnętrze Kaplicy Literackiej.jpg\|thumb\|500px\|right\|'''Cegliński, Julian (1827-1910) - Wnętrze Kaplicy Literackiej przy Kościele Metropolitalnym Św. Jana pod nazwaniem Niekalanego Poczęcia Najswiętszej Maryi Panny''']]

		+	1507 - założenie bractwa kościelne-konfraternia przy nieistniejącym dziś kościele św. Jerzego.

		+	1673 - papież Klemens X nadał jej tytuł i przywileje arcybractwa.
		+
		+	1669 - bractwo ostatecznie przenosi się do bazyliki archikatedralnej św. Jana w Warszawie, gdzie otrzymało do dyspozycji kaplicę zamykającą prawą nawę katedry, zwaną „Kaplicą Literacką”.
		+
		+	Braciom stawiano warunek umiejętności czytania i pisania, co przyczyniało się do rozwoju oświaty. W XVI w. bracia prowadzili szkołę elementarną przy kościele ojców paulinów, zaś w wieku XVIII św. Klemens Hofbauer założył szkołę dla biednych dzieci różnych narodowości i wyznań oraz szkołę dla dziewcząt i chłopców. Po Rzezi Pragi zorganizował opiekę dla ponad stu sierot, zapewniając im byt i edukację. W XIX stuleciu bractwo rozwinęło działalność filantropijną, a członkowie Archikonfraterni zaczęli zajmować poważne stanowiska umożliwiające poszerzenie pomocy społecznej i charytatywnej.
		+
		+
		+	Po II wojnie światowej, wobec podejmowanych przez władze komunistyczne prób niszczenia Kościoła w Polsce, Archikonfraternia nie mogła kontynuować działalności, a nawet utraciła osobowość prawną. Przetrwała jako instytucja dzięki opiece kardynała Stefana Wyszyńskiego. Bracia, nie zrażając się przeciwnościami, spotykali się nadal, a po 1956 r. rozpoczęli starania o odzyskanie osobowości prawnej, które dopiero w roku 1994 zwieńczone zostały sukcesem. Trzynaście lat później uzyskaliśmy rekompensatę za utracone mienie.
		+
		+	W okresie stanu wojennego dwudziestu braci udzielało się w Prymasowskim Komitecie Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom. Archikonfraternia prowadziła punkt charytatywny dla wszystkich potrzebujących, z którego pomocy skorzystało ponad pięć tysięcy osób.
		+
		+	Dzięki nieugiętej postawie biskupa, w jego parafii św. Aleksandra, mimo wielu represji i szykan ze strony władz, prowadziliśmy stały cykl odczytów z udziałem najwybitniejszych historyków, socjologów i ekonomistów, znanych w Polsce i za granicą. Podobnie w innych kościołach stolicy. Tak np. wielkim powodzeniem cieszyły się nasze wystawy niepodległościowe w dolnym kościele Świętego Krzyża. Bez ingerencji cenzury państwowej wydaliśmy łącznie trzydzieści Zeszytów Społecznej Nauki Kościoła. Wobec pogarszających się warunków życia Polaków w latach 1984-1985 przygotowaliśmy otwarty list protestacyjny do ówczesnych władz państwowych, podpisany przez profesora Mieczysława Nieduszyńskiego, ówczesnego seniora i wybitnego znawcę problematyki ekonomiczno-społecznej.
		+
		+	Założono domy konfratrów mieszkających poza stolicą w Bydgoszczy i Mysłowicach).

	https://akl.waw.pl/o-bractwie/historia/		https://akl.waw.pl/o-bractwie/historia/
−
−	Jako bractwo kościelne-konfraternia została założona w roku 1507 przy nieistniejącym dziś kościele św. Jerzego. W roku 1673 papież Klemens X nadał jej tytuł i przywileje arcybractwa. Najstarszy znany statut otrzymaliśmy od króla Jana III Sobieskiego. Zawirowania spowodowane między innymi wojną szwedzką zmusiły nas do kilku translokacji. Niemniej od roku 1669 bractwo nieprzerwanie działa przy bazylice archikatedralnej św. Jana w Warszawie, gdzie otrzymaliśmy do dyspozycji kaplicę zamykającą prawą nawę katedry, zwaną „Kaplicą Literacką”. Działalność Archikonfraterni w ciągu pięciu wieków przekraczała zakres aktywności innych bractw kościelnych. Braciom stawiano warunek umiejętności czytania i pisania, co przyczyniało się do rozwoju oświaty. W XVI w. nasi poprzednicy prowadzili szkołę elementarną przy kościele ojców paulinów, zaś w wieku XVIII św. Klemens Hofbauer założył szkołę dla biednych dzieci różnych narodowości i wyznań oraz szkołę dla dziewcząt i chłopców. Po Rzezi Pragi zorganizował opiekę dla ponad stu sierot, zapewniając im byt i edukację. W XIX stuleciu bractwo rozwinęło działalność filantropijną, a członkowie Archikonfraterni zaczęli zajmować poważne stanowiska umożliwiające poszerzenie pomocy społecznej i charytatywnej. Po II wojnie światowej, wobec podejmowanych przez władze komunistyczne prób niszczenia Kościoła w Polsce, Archikonfraternia nie mogła kontynuować działalności, a nawet utraciła osobowość prawną. Przetrwała jako instytucja dzięki opiece kardynała Stefana Wyszyńskiego. Bracia, nie zrażając się przeciwnościami, spotykali się nadal, a po 1956 r. rozpoczęli starania o odzyskanie osobowości prawnej, które dopiero w roku 1994 zwieńczone zostały sukcesem. Trzynaście lat później uzyskaliśmy rekompensatę za utracone mienie. W roku 1981 bractwo otoczył opieką kardynał Józef Glemp po objęciu stolicy arcybiskupów warszawskich. Podobną życzliwość i opiekę wykazuje jego następca arcybiskup Kazimierz Nycz. <br /> W okresie stanu wojennego dwudziestu braci udzielało się w Prymasowskim Komitecie Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom. Archikonfraternia prowadziła punkt charytatywny dla wszystkich potrzebujących, z którego pomocy skorzystało ponad pięć tysięcy osób. Byliśmy w stałym kontakcie z bp. Bronisławem Dąbrowskim, ówczesnym sekretarzem generalnym Episkopatu Polski i bp. Władysławem Miziołkiem, z którym współorganizowaliśmy wiele inicjatyw niepodległościowych i patriotycznych. Dzięki nieugiętej postawie biskupa, w jego parafii św. Aleksandra, mimo wielu represji i szykan ze strony władz, prowadziliśmy stały cykl odczytów z udziałem najwybitniejszych historyków, socjologów i ekonomistów, znanych w Polsce i za granicą. Podobnie w innych kościołach stolicy. Tak np. wielkim powodzeniem cieszyły się nasze wystawy niepodległościowe w dolnym kościele Świętego Krzyża. Bez ingerencji cenzury państwowej wydaliśmy łącznie trzydzieści Zeszytów Społecznej Nauki Kościoła. Wobec pogarszających się warunków życia Polaków w latach 1984-1985 przygotowaliśmy otwarty list protestacyjny do ówczesnych władz państwowych, podpisany przez profesora Mieczysława Nieduszyńskiego, ówczesnego seniora i wybitnego znawcę problematyki ekonomiczno-społecznej. Biorąc pod uwagę poważne represje z więzieniem włącznie, upublicznienie tekstu listu było aktem jego szczególnej odwagi, ale i odpowiedzialności za zniewolony sowietyzacją i ateizacją kraj. <br /> Wkrótce też działalność bractwa przekroczyła granice Warszawy. Założono domy konfratrów mieszkających poza stolicą w Bydgoszczy i Mysłowicach).