https://muzeum.asocjacje.org/index.php?action=history&feed=atom&title=Jarocin 2026-06-26T09:39:00Z Historia wersji tej strony wiki MediaWiki 1.33.1 https://muzeum.asocjacje.org/index.php?title=Jarocin&diff=3650&oldid=prev 2024-02-10T16:31:20Z

<p>Utworzono nową stronę &quot;==Rada Żołnierska== W nocy z 8/9 listopada w batalionie zapasowym 46. pułku piechoty Graf Kirchbach w Jarocinie wybuchła rewolucja. Była to odpowiedź żołnierzy...&quot;</p> <p><b>Nowa strona</b></p><div>==Rada Żołnierska==<br /> <br /> <br /> W nocy z 8/9 listopada w batalionie zapasowym 46. pułku piechoty Graf Kirchbach w Jarocinie wybuchła rewolucja. Była to odpowiedź żołnierzy jarocińskiej jednostki wojskowej na próby wysłania jej na front. Powołano Radę Żołnierską, do której weszło sześciu Polaków. Byli nimi: Ignacy Adamczewski, Maksymilian Błażejewski, Bronisław Kirchner, Benon Wierzchowski, Stanisław Swornowski i Stanisław Szymański. Przewodniczącym został I. Adamczewski, który był członkiem organizacji konspiracyjnej „Jedność”. Organizacja ta nawiązali kontakty z jarocińskim „Sokołem” i ze skautingiem. Opanowanie 9 listopada 1918 r. koszar nastąpiło sprawnie i bez ofiar. Pod wpływem tych wydarzeń Niemcy uznali pierwszy polski oddział w zaborze pruskim. Dowódcą został Kirchner. Początkowo formacja występowała jako Służba Straży i Bezpieczeństwa oraz Grenzschutz (Straż Graniczna), dzięki temu otrzymywała zaopatrzenie i żołd od władz niemieckich. Formalnie formacja podlegała Niemcom, ale niezwykle istotną rzeczą była zgoda na posługiwanie się polskimi komendami i śpiewanie polskich pieśni.<br /> <br /> <br /> 11 listopada utworzono w mieście Radę Robotników na czele z Wacławem Wawrzyniakiem oraz Euzebiuszem Basińskim, która zaczęła stopniowo przejmować władzę od miejscowych Niemców. Po połączeniu pod koniec listopada 1918 r. Rady Żołnierskiej i Robotniczej w jeden organ, Polacy zdobyli w niej zdecydowaną przewagę. Dysponowali 18 miejscami, podczas gdy Niemcy mieli tylko 7 przedstawicieli. W ten sposób, dzięki niemieckiej rewolucji klasowej, garnizon wojskowy i samo miasto Jarocin znalazły się pod kontrolą polskiej organizacji niepodległościowej.<br /> <br /> Jarociniacy organizowali z wielkim zaangażowaniem również polską milicję powiatową. To zadanie wykonywały drużyny skautów i członkowie „Sokoła”.<br /> <br /> Głównym, jak się okazało, problemem, przed jakim stanęli wówczas organizatorzy polskiej siły zbrojnej w powiecie jarocińskim, nie był brak rekrutów, lecz brak wyżywienia oraz kadry oficerskiej. Oba te problemy stały się nieaktualne w momencie przekazania dowództwa polskich jednostek znanemu działaczowi „Sokoła” hr. Zbigniewowi Ostroróg-Gorzeńskiemu, właścicielowi majątku Tarce. Hrabia Gorzeński, podporucznik w stanie spoczynku, objął dowodzenie nad polskim oddziałem 29 listopada 1918 r., przejmując jednocześnie ciężar zaopatrzenia go w żywność.<br /> <br /> <br /> Oddział jarociński w listopadzie i grudniu 1918 r. rozwijał się zatem bez zakłóceń. Pod koniec 1918 r. liczył już niemal 600 żołnierzy, bardzo dobrze wyposażonych, umundurowanych, odżywionych i przeszkolonych. W takim stanie liczbowym dotrwał do wybuchu powstania wielkopolskiego w grudniu 1918 r. w Poznaniu.<br /> <br /> <br /> [http://historiajarocina.pl/zapomniane-historie/narodowa-rewolucja-w-jarocinskich-koszarach/ Tomasz Cieślak „Narodowa” rewolucja w jarocińskich koszarach. 8/9 listopada 1918 r.]<br /> <br /> http://historiajarocina.pl/artykuly/euzebiusz-basinski-garsc-uwag-o-powstaniu-wielkopolskim-1918-1919-r-w-jarocinie/</div>

Piotr Frączak