Piotr Frączak: Utworzono nową stronę "GNIAZDO‎ ‎„SOKOŁA" -WARSZAWA (Przyczynek‎ ‎do‎ ‎historji‎ ‎Toru.‎ ‎Gimnastycznego‎ ‎Sokół). Rok‎ ‎za‎ ‎rokiem‎ ‎wytrąca‎..."

2024-11-29T08:29:51Z

Utworzono nową stronę "GNIAZDO‎ ‎„SOKOŁA" -WARSZAWA (Przyczynek‎ ‎do‎ ‎historji‎ ‎Toru.‎ ‎Gimnastycznego‎ ‎Sokół). Rok‎ ‎za‎ ‎rokiem‎ ‎wytrąca‎..."

Nowa strona

GNIAZDO‎ ‎„SOKOŁA" -WARSZAWA

(Przyczynek‎ ‎do‎ ‎historji‎ ‎Toru.‎ ‎Gimnastycznego‎ ‎Sokół).

Rok‎ ‎za‎ ‎rokiem‎ ‎wytrąca‎ ‎z‎ ‎szeregów‎ ‎sokolich
tych,‎ ‎co‎ ‎dobiegli‎ ‎kresu‎ ‎dni‎ ‎swego‎ ‎żywota.‎ ‎Wśród
zmarłych‎ ‎liczymy‎ ‎tak‎ ‎szacowne‎ ‎nazwiska,‎ ‎jak
ś.‎ ‎p.‎ ‎Stanisław‎ ‎Popowski,‎ ‎ks.‎ ‎Biskup‎ ‎Kaz.‎ ‎Ruszkiewicz.

Oto‎ ‎dwa‎ ‎nazwiska,‎ ‎które‎ ‎znajdują‎ ‎na‎ ‎czele
aktu‎ ‎z‎ ‎datą‎ ‎1-go‎ ‎lipca‎ ‎1906‎ ‎r.‎ ‎w‎ ‎archiwum‎ ‎sokołem,‎ ‎—‎ ‎aktu,‎ ‎określającego‎ ‎w‎ ‎krótkich,‎ ‎lapidarnych‎ ‎słowach‎ ‎rozpoczęcie‎ ‎pracy‎ ‎sokolej‎ ‎jawnej,
w‎ ‎t.‎ ‎zw.‎ ‎Kongresówce.

Akt‎ ‎założenia‎ ‎pierwszego‎ ‎Gniazda‎ ‎Sokolego
w‎ ‎Warszawie‎ ‎brzmi:

Roku‎ ‎tysiąc‎ ‎dziewięćset‎ ‎szóstego‎ ‎d.‎ ‎1-go‎ ‎lipca
pierwsze‎ ‎powstałe‎ ‎w‎ ‎zaborze‎ ‎rosyjskim‎ ‎gniazdo
„Sokoła‎44‎,‎ ‎zawiązane‎ ‎w‎ ‎dniu‎ ‎7-ym‎ ‎listopada‎ ‎1905
roku,‎ ‎zatwierdzone‎ ‎przez‎ ‎władze‎ ‎w‎ ‎dniu‎ ‎11-ym
czerwca‎ ‎1906‎ ‎r.‎ ‎za‎ ‎prezydentury‎ ‎Klemensa‎ ‎Starzyńskiego,‎ ‎przewodniczącego‎ ‎Zarządowi‎ ‎złożonego‎ ‎z‎ ‎druhów‎ ‎Stanisława‎ ‎Brzostowskiego,‎ ‎Antoniego‎ ‎Dziedzickiego,‎ ‎Zygmunta‎ ‎Dobrowolskie
go,‎ ‎Marjana‎ ‎Dubowskiego,‎ ‎Jana‎ ‎Guirarda,‎ ‎M.
Grzybowskiego,‎ ‎Fel.‎ ‎Grędzińskiego,‎ ‎Tadeusza
Koszutskiego,‎ ‎Karola‎ ‎Malczewskiego,‎ ‎Antoniego
Piotrowskiego,‎ ‎Stanisława‎ ‎Popowskiego,‎ ‎Stanisława‎ ‎Smolińskiego,‎ ‎Marjana‎ ‎Staszaka,‎ ‎Mieczysława
Wróbla,‎ ‎—‎ ‎przy‎ ‎pomocy‎ ‎T-wa‎ ‎Wyścigów‎ ‎Konnych‎ ‎i‎ ‎jego‎ ‎Prezesa‎ ‎Adama‎ ‎Michalskiego‎ ‎otworzyło‎ ‎uroczyście‎ ‎w‎ ‎obecności‎ ‎przedstawicieli
wszystkich‎ ‎warstw‎ ‎społecznych,‎ ‎zebranych
w‎ ‎liczbie‎ ‎około‎ ‎osób‎ ‎(brak‎ ‎cyfr)‎ ‎w‎ ‎parku
dawnych‎ ‎wystaw‎ ‎rolniczych,‎ ‎pierwszą‎ ‎w‎ ‎zaborze‎ ‎rosyjskim‎ ‎Sokolnię.‎ ‎Oby‎ ‎Sokolnia‎ ‎ta‎ ‎była‎ ‎po
wiek‎ ‎wieków‎ ‎źródłem‎ ‎siły‎ ‎ciała‎ ‎i‎ ‎hartu‎ ‎ducha,
uczełnią‎ ‎jedności‎ ‎i‎ ‎zgody‎ ‎i‎ ‎wszełkich‎ ‎cnót‎ ‎sokolich.

Warszawa,‎ ‎1-y‎ ‎lipca‎ ‎1906‎ ‎roku.

Następuje‎ ‎106‎ ‎podpisów,‎ ‎wśród‎ ‎których‎ ‎widnieje‎ ‎wiele‎ ‎nazwisk‎ ‎znanych‎ ‎osób,‎ ‎stojących‎ ‎dziś
przy‎ ‎pracy‎ ‎państwowo-twórczej.
E.‎ ‎Rauer,‎ ‎f‎ ‎L.‎ ‎Kobyłecki,‎ ‎St.‎ ‎Lipczyński,
W.‎ ‎Rago,‎ ‎f‎ ‎A.‎ ‎Fertner,‎ ‎E.‎ ‎Martens,‎ ‎f‎ ‎K.‎ ‎Trepte,
M.‎ ‎Palemon‎ ‎Magnuski,‎ ‎G.‎ ‎Szyller,‎ ‎C.‎ ‎Dajkowski,
Ks.‎ ‎Gąssowski,‎ ‎A.‎ ‎Makowski,‎ ‎f‎ ‎St.‎ ‎Pliszewski,
t‎ ‎A.‎ ‎Lukasiewicz,‎ ‎B.‎ ‎Olszewski,‎ ‎f‎ ‎A.‎ ‎Daab,‎ ‎W.
Rudnicki,‎ ‎f‎ ‎W.‎ ‎Orłowski,‎ ‎f‎ ‎Ks.‎ ‎K.‎ ‎Pruszkiewicz,
M.‎ ‎Gitler,‎ ‎A.‎ ‎Chrzanowski,‎ ‎J.‎ ‎Przeździecki.‎ ‎f‎ ‎Lep
per!,‎ ‎A.‎ ‎P.‎ ‎Niemira,‎ ‎f‎ ‎K.‎ ‎Strumiłło,‎ ‎Z.‎ ‎Goebel,
J.‎ ‎Sobieszczański,‎ ‎F.‎ ‎Kaczyński,‎ ‎J.‎ ‎Kwiatkowski,
Ks.‎ ‎Niodrowski,‎ ‎T.‎ ‎Gnoiński,‎ ‎M.‎ ‎Łuszczewski,‎ ‎Ks.
Szkopowski,‎ ‎W.‎ ‎Kiślański,‎ ‎W.‎ ‎Chociński,‎ ‎R.‎ ‎Walc,
S.‎ ‎Kołyszko,‎ ‎A.‎ ‎Chmielewski.

Powstanie‎ ‎I‎ ‎Gniazda‎ ‎Sokolego‎ ‎im.‎ ‎Tadeusza
Kościuszki‎ ‎w‎ ‎Warszawie‎ ‎było‎ ‎tym‎ ‎ewenementem,‎ ‎który‎ ‎wywołał‎ ‎dalszy‎ ‎rozwój‎ ‎idei‎ ‎sokolej,
prawie‎ ‎bowiem‎ ‎jednocześnie‎ ‎grupa‎ ‎osób‎ ‎w‎ ‎łonie
Towarzystwa‎ ‎Łyżwiarskiego‎ ‎tworzyła‎ ‎drugie
gniazdo‎ ‎sokole‎ ‎im.‎ ‎jen.‎ ‎H.‎ ‎Dąbrowskiego‎ ‎przy‎ ‎tem
Towarzystwie,‎ ‎z‎ ‎Koła‎ ‎Sportowego,‎ ‎powstałego
przy‎ ‎T-wie‎ ‎dwa‎ ‎lata‎ ‎wcześniej.

Zarząd‎ ‎Towarzystwa‎ ‎Łyżwiarskiego‎ ‎oddał
„Sokołowi"‎ ‎do‎ ‎ćwiczeń‎ ‎dwie‎ ‎wielkie‎ ‎sale‎ ‎i‎ ‎cały
teren‎ ‎Doliny‎ ‎Szwajcarskiej.
Jak‎ ‎liczne‎ ‎były‎ ‎grupy‎ ‎ćwiczących,‎ ‎stwierdzają‎ ‎fotograf‎ ‎je‎ ‎tych‎ ‎grup,‎ ‎z‎ ‎tego‎ ‎czasu.
Grupy‎ ‎te‎ ‎liczyły‎ ‎po‎ ‎stukilkudziesięciu.‎ ‎Ilość
członków‎ ‎ówczesnego‎ ‎II‎ ‎Gn.‎ ‎—‎ ‎1200‎ ‎druhów,‎ ‎550
druhen.

Do‎ ‎najbardziej‎ ‎czynnych‎ ‎osób‎ ‎przy‎ ‎organizacji‎ ‎ówczesnego‎ ‎Gniazda‎ ‎II‎ ‎zaliczyć‎ ‎należy
druhów,‎ ‎stanowiących‎ ‎Zarząd:‎ ‎Emil‎ ‎Rauer,‎ ‎Prezes,‎ ‎Jan‎ ‎Rudziński,‎ ‎Vice-Prezes,‎ ‎Edward‎ ‎Martens,
Sekretarz,‎ ‎Jan‎ ‎Matuszewski,‎ ‎Skarbnik,‎ ‎Stanisław
Koperski,‎ ‎Gospodarz,‎ ‎Bolesław‎ ‎Olszewski,‎ ‎Naczelnik,‎ ‎Henryk‎ ‎Chełmicki,‎ ‎Zast.‎ ‎Nacz.,‎ ‎Stanisław
Pawlak,‎ ‎Stanisław‎ ‎Węgierski,‎ ‎Stanisław‎ ‎Paul,
Marjan‎ ‎Ryłko,‎ ‎członkowie‎ ‎Zarządu.

Gdy‎ ‎w‎ ‎rok‎ ‎potem‎ ‎na‎ ‎terenie‎ ‎Królestwa‎ ‎Polskiego‎ ‎zaczęło‎ ‎się‎ ‎łamanie‎ ‎nawet‎ ‎tych‎ ‎drobnych ulg‎ ‎wolnościowych‎ ‎z‎ ‎1905‎ ‎r„‎ ‎„Sokół”‎ ‎i‎ ‎„Macierz
Szkolna"‎ ‎—‎ ‎te‎ ‎dwie‎ ‎organizacje‎ ‎budowy‎ ‎narodowej‎ ‎świadomości‎ ‎i‎ ‎tężyzny‎ ‎spotkały‎ ‎się‎ ‎z‎ ‎pierw-
szem‎ ‎uderzeniem‎ ‎zaborcy.‎ ‎—‎ ‎Zamknięto‎ ‎je!

Sokoli‎ ‎ukryli‎ ‎troskliwie‎ ‎znicz‎ ‎organizacyjny
nie‎ ‎przestając‎ ‎ćwiczyć‎ ‎łącznie‎ ‎z‎ ‎I‎ ‎gn.‎ ‎przy‎ ‎ul.
Chmielnej,‎ ‎a‎ ‎po‎ ‎okresie‎ ‎wyczekiwania‎ ‎i‎ ‎uśpienia
podrażnionej‎ ‎czujności‎ ‎moskiewskiego‎ ‎satrapy
rozpoczęli‎ ‎wznawianie‎ ‎działalności‎ ‎sokolej‎ ‎pod
płaszczykiem‎ ‎różnych‎ ‎sportowych‎ ‎stowarzyszeń,
jako‎ ‎to:‎ ‎Koło‎ ‎Miłośników‎ ‎Sportu‎ ‎(Gn.‎ ‎II),‎ ‎Tow.
Miłośników‎ ‎Rozwoju‎ ‎Fizycznego‎ ‎(Gn.‎ ‎I),‎ ‎Tow.
Sportowe‎ ‎(Gn.‎ ‎IV),‎ ‎Zakład‎ ‎Leczniczo-gimn.‎ ‎D-ra
S.‎ ‎Fiszera‎ ‎(Gn.‎ ‎XI).

Dziś,‎ ‎kreśląc‎ ‎nieudolnie‎ ‎zarys‎ ‎historyczny
dziejów‎ ‎Gniazda‎ ‎I‎ ‎w‎ ‎jego‎ ‎obecnym‎ ‎stanie‎ ‎chcę
powiązać‎ ‎przeszłe‎ ‎z‎ ‎teraźniejszem,‎ ‎i‎ ‎to,‎ ‎co‎ ‎nie‎ ‎po
wiedziane‎ ‎wyświetlić,‎ ‎aby‎ ‎obraz‎ ‎nabrał‎ ‎wyrazistości‎ ‎i‎ ‎był‎ ‎dla‎ ‎potomnych‎ ‎bardziej‎ ‎jasnym.
Rok‎ ‎1913.‎ ‎W‎ ‎dniu‎ ‎18‎ ‎czerwca‎ ‎po‎ ‎okresie‎ ‎konspiracyjnego‎ ‎istnienia‎ ‎rozpoczęto‎ ‎organizacyjną
pracę‎ ‎wówczas‎ ‎Gniazda‎ ‎II‎ ‎pod‎ ‎nazwą‎ ‎„Koło‎ ‎Miłośników‎ ‎Sportu".‎ ‎Protokuły‎ ‎tego‎ ‎pierwszego
okresu‎ ‎istnienia‎ ‎gniazda‎ ‎musialy‎ ‎być‎ ‎prowadzone
w‎ ‎dwuch‎ ‎językach:‎ ‎polskim‎ ‎i‎ ‎rosyjskim.
Dopiero‎ ‎w‎ ‎połowie‎ ‎1915‎ ‎r„‎ ‎gdy‎ ‎rosjanie‎ ‎byli
zbyt‎ ‎już‎ ‎zajęci‎ ‎troską‎ ‎o‎ ‎bezpieczeństwo‎ ‎swych
grzbietów,‎ ‎rozpoczęto‎ ‎protokułowanie‎ ‎obrad‎ ‎Zarządu‎ ‎jedynie‎ ‎w‎ ‎polskim‎ ‎języku.

Z‎ ‎protokulów‎ ‎dowiadujemy‎ ‎się.‎ ‎że‎ ‎założycielami‎ ‎„Kola‎ ‎Miłośników‎ ‎Sportu’‎1‎,‎ ‎a‎ ‎więc‎ ‎odnowicielami‎ ‎zakonspirowanej‎ ‎działalności‎ ‎ówczesnego
Gniazda‎ ‎II‎ ‎były‎ ‎następujące‎ ‎osoby:‎ ‎Emil‎ ‎Rauer,
Marjan‎ ‎Ryłko,‎ ‎Bolesław‎ ‎Olszewski,‎ ‎którzy‎ ‎uzyskali‎ ‎zatwierdzenie‎ ‎statutu,‎ ‎a‎ ‎następnie:‎ ‎Jan‎ ‎Rudziński,‎ ‎Kazimierz‎ ‎Łuszczewski,‎ ‎Wojciech‎ ‎Jędrzejowski,‎ ‎Stanisław‎ ‎Węgierski,‎ ‎Stanisław‎ ‎Paul,
Alojzy‎ ‎Łabucki,‎ ‎Ozesław‎ ‎Grodziński,‎ ‎Wacław
Zaczyński‎ ‎i‎ ‎Jan‎ ‎Matuszewski.

W‎ ‎dniu‎ ‎26‎ ‎kwietnia‎ ‎1914‎ ‎r„‎ ‎jak‎ ‎głosi‎ ‎akt‎ ‎poświęcenia‎ ‎lokalu,‎ ‎rozpoczął‎ ‎się‎ ‎nowy‎ ‎okres‎ ‎dzia
łalności‎ ‎„Koła“,‎ ‎pełen‎ ‎ostrożnych‎ ‎lawirowań
wśród‎ ‎raf‎ ‎przeciwieństw‎ ‎i‎ ‎czujności‎ ‎zaborcy.‎ ‎Dopiero‎ ‎w‎ ‎protokóle‎ ‎z‎ ‎dnia‎ ‎17‎ ‎kwietnia‎ ‎1916‎ ‎r.‎ ‎znaj
dują‎ ‎się‎ ‎pierwszy‎ ‎raz‎ ‎użyte‎ ‎słowa:‎ ‎„regulamin
służby‎ ‎sokolej'‎1‎,‎ ‎wskazujące‎ ‎na‎ ‎łączność‎ ‎pracy
„Koła‎ ‎Miłośników‎ ‎Sportu"‎ ‎z‎ ‎„Sokolstwem‎"‎.
I‎ ‎chociaż‎ ‎władze‎ ‎okupacyjne‎ ‎niemieckie‎ ‎zatwierdziły‎ ‎Statut‎ ‎..Koła‎1‎’,‎ ‎to‎ ‎jednak‎ ‎czujność‎ ‎ich
była‎ ‎niemniej‎ ‎dotkliwa‎ ‎i‎ ‎wyrażała‎ ‎się‎ ‎niejednokrotnie‎ ‎w‎ ‎przybywaniu‎ ‎do‎ ‎lokalu‎ ‎„Koła"‎ ‎specjal
nie‎ ‎delegowanego‎ ‎rewidenta‎ ‎i‎ ‎nawet‎ ‎rozwiązaniu
Walnego‎ ‎Zgromadzenia.‎ ‎Nie‎ ‎było‎ ‎obowiązku‎ ‎prowadzenia‎ ‎protokulów‎ ‎w‎ ‎dwuch‎ ‎językach,‎ ‎lecz niebezpieczeństwo,‎ ‎wynikające‎ ‎ze‎ ‎znanego‎ ‎wro
giego‎ ‎stosunku‎ ‎okupantów‎ ‎do‎ ‎„Sokoła"‎ ‎istniało,
więc‎ ‎trzeba‎ ‎było‎ ‎nadal‎ ‎nosić‎ ‎maskę.
Z‎ ‎okresu‎ ‎okupacyjnego‎ ‎należy‎ ‎zaznaczyć
zorganizowanie‎ ‎w‎ ‎1918‎ ‎r.‎ ‎przez‎ ‎Zakonspirowanego‎ ‎Sokoła‎ ‎Wojsk.‎ ‎Straży‎ ‎Kolejowej‎ ‎i‎ ‎Obywatelskiej,‎ ‎w‎ ‎której‎ ‎członkowie‎ ‎„Koła‎ ‎Miłośników
Sportu‎"‎,‎ ‎obok‎ ‎pozostałych‎ ‎Towarzystw,‎ ‎wzięli
gremjalny‎ ‎udział.‎ ‎Gdy‎ ‎następnie‎ ‎przekształcono
Straż‎ ‎Obywatelską‎ ‎na‎ ‎Milicję‎ ‎Miejską,‎ ‎a‎ ‎w‎ ‎końcu‎ ‎na‎ ‎Policję‎ ‎Państwową,‎ ‎wielu‎ ‎członków‎ ‎„Sokoła"‎ ‎zajęło‎ ‎w‎ ‎tych‎ ‎organizacjach‎ ‎służby‎ ‎bezpieczeństwa‎ ‎wybitne‎ ‎stanowiska,‎ ‎zajmując‎ ‎je‎ ‎do
dnia‎ ‎dzisiejszego.

W‎ ‎dniu‎ ‎18‎ ‎kwietnia‎ ‎1917‎ ‎r.‎ ‎ś.‎ ‎p.‎ ‎Prezes‎ ‎Związku‎ ‎Sokolstwa‎ ‎i‎ ‎Komendant‎ ‎Straży‎ ‎Obywatelskiej
druh‎ ‎Stanisław‎ ‎Popowski‎ ‎wygłosił‎ ‎w‎ ‎lokalu‎ ‎„Koła‎ ‎Miłośników‎ ‎Sportu"‎ ‎odczyt‎ ‎p.‎ ‎t.‎ ‎„Ideologja‎ ‎Sokolstwa‎".‎ ‎Był‎ ‎to‎ ‎już‎ ‎czas,‎ ‎gdyż‎ ‎coraz‎ ‎śmielej‎ ‎pod
noszono‎ ‎głowy‎ ‎i‎ ‎sposobiono‎ ‎się‎ ‎do‎ ‎czynu.‎ ‎Nie
ukrywano‎ ‎już‎ ‎swej‎ ‎barwy‎ ‎i‎ ‎rozpoczęto‎ ‎nazywać
wszystko‎ ‎właściwem,‎ ‎a‎ ‎ukrywanem‎ ‎dotąd‎ ‎mianem.

W‎ ‎1918‎ ‎r.‎ ‎członkowie‎ ‎„Koła‎ ‎Miłośników
Sportu"‎ ‎(Sokół)‎ ‎wzięli‎ ‎bardzo‎ ‎czynny‎ ‎udział,‎ ‎wraz
z‎ ‎członkami‎ ‎innych‎ ‎Towarzystw,‎ ‎w‎ ‎rozbrojeniu
niemców.

Dnia‎ ‎15‎ ‎lutego‎ ‎1919‎ ‎roku‎ ‎odbyło‎ ‎się‎ ‎Walne
Zgromadzenie‎ ‎„Koła‎ ‎Miłośników‎ ‎Sportu"‎ ‎już‎ ‎jako‎ ‎zebranie‎ ‎sokole.

W‎ ‎wałkach‎ ‎przeciwko‎ ‎nawale‎ ‎bolszewickiej
w‎ ‎1920‎ ‎r.‎ ‎Sokolstwo‎ ‎wzięło‎ ‎gremjalny‎ ‎udział‎ ‎tak,
że‎ ‎życie‎ ‎we‎ ‎wszystkich‎ ‎gniazdach‎ ‎zamarło‎ ‎całkowicie,‎ ‎ponieważ‎ ‎ten,‎ ‎co‎ ‎nie‎ ‎mógł‎ ‎pójść‎ ‎na‎ ‎front,
szedł‎ ‎do‎ ‎służby‎ ‎pomocniczej.

Rok‎ ‎1922‎ ‎należy‎ ‎uznać‎ ‎za‎ ‎bardzo‎ ‎pomyślny
pod‎ ‎względem‎ ‎zrozumienia‎ ‎zasady‎ ‎łączności
i‎ ‎większej‎ ‎gromady,‎ ‎a‎ ‎także‎ ‎płynących‎ ‎stąd‎ ‎korzyści‎ ‎dla‎ ‎sprawy‎ ‎wzmocnienia‎ ‎siły‎ ‎organizacyjnej‎ ‎„Sokoła".‎ ‎W‎ ‎dniu‎ ‎6‎ ‎kwietnia‎ ‎tego‎ ‎roku‎ ‎po
wstała‎ ‎myśl‎ ‎połączenia‎ ‎gniazd‎ ‎II‎ ‎i‎ ‎XI.‎ ‎Myśl‎ ‎tą
realizowano‎ ‎stopniowo,‎ ‎wreszcie‎ ‎znalazła‎ ‎ona‎ ‎wyraz‎ ‎we‎ ‎wspólnych‎ ‎ćwiczeniach‎ ‎druhów‎ ‎obu
gniazd.‎ ‎To‎ ‎też‎ ‎już‎ ‎w‎ ‎dniu‎ ‎16‎ ‎listopada‎ ‎w‎ ‎protokole‎ ‎Zarządu‎ ‎znajduje‎ ‎się‎ ‎konkretna‎ ‎uchwała,
obejmująca‎ ‎i‎ ‎Gniazdo‎ ‎I,‎ ‎które‎ ‎zgłosiło‎ ‎także‎ ‎akces
w‎ ‎międzyczasie‎ ‎do‎ ‎tej‎ ‎myśli.‎ ‎Następnie‎ ‎na‎ ‎Walnych‎ ‎Zgromadzeniach‎ ‎odnośnych‎ ‎Gniazd‎ ‎zdecydowano‎ ‎definitywnie‎ ‎sprawę‎ ‎połączenia‎ ‎się
Gniazd‎ ‎I,‎ ‎II‎ ‎i‎ ‎XI‎ ‎w‎ ‎jedno‎ ‎t.‎ ‎zw.‎ ‎„Zjednoczone
Gniazdo".

W‎ ‎dniu‎ ‎7‎ ‎lutego‎ ‎1925‎ ‎r.‎ ‎odbyło‎ ‎się‎ ‎wspólne
zebranie‎ ‎Zarządów‎ ‎Gniazd‎ ‎I,‎ ‎II‎ ‎i‎ ‎XI,‎ ‎na‎ ‎którem
ustalono‎ ‎listę‎ ‎kandydatów‎ ‎do‎ ‎Zarządu‎ ‎połączonych‎ ‎Gniazd,‎ ‎który‎ ‎został‎ ‎następnie‎ ‎wybrany‎ ‎na
wspólnem‎ ‎Walnem‎ ‎Zgromadzeniu‎ ‎trzech‎ ‎łączą
cych‎ ‎się‎ ‎gniazd‎ ‎w‎ ‎dniu‎ ‎9‎ ‎lutego‎ ‎1925‎ ‎r.‎ ‎Prezesem
Gniazda‎ ‎Zjednoczonego‎ ‎został‎ ‎druh‎ ‎Jan‎ ‎Matuszewski.

Data‎ ‎ta‎ ‎jest‎ ‎godną‎ ‎podkreślenia,‎ ‎jako‎ ‎dzień
tryumfu‎ ‎idei‎ ‎łączenia.

To‎ ‎też‎ ‎już‎ ‎26‎ ‎czerwca‎ ‎tegoż‎ ‎roku‎ ‎można‎ ‎by
ło‎ ‎zanotować‎ ‎radosny‎ ‎fakt‎ ‎zgłoszenia‎ ‎akcesu
Gniazda‎ ‎(Mokotów)‎ ‎do‎ ‎Zjednoczonego‎ ‎Gniazda,
zaś‎ ‎w‎ ‎dniu‎ ‎2‎ ‎października‎ ‎nastąpiło‎ ‎uroczyste
przyjęcie‎ ‎członków‎ ‎tego‎ ‎Gniazda.‎ ‎Do‎ ‎Zarządu
z‎ ‎ramienia‎ ‎łączącego‎ ‎się‎ ‎Gniazda‎ ‎weszli‎ ‎druhowie:‎ ‎Aleksander‎ ‎Biernacki‎ ‎i‎ ‎Dr.‎ ‎Władysław‎ ‎Karwacki.

Rok‎ ‎1925‎ ‎przynosi‎ ‎nam‎ ‎znów‎ ‎uchwałę‎ ‎Walnego‎ ‎Zgromadzenia‎ ‎Gniazda‎ ‎VII,‎ ‎(Kolejowe),
które‎ ‎zgłosiło‎ ‎przystąpienie‎ ‎do‎ ‎Zjednoczonego
Gniazda.‎ ‎Do‎ ‎Zarządu‎ ‎z‎ ‎ramienia‎ ‎VII‎ ‎Gniazda
weszli‎ ‎druhowie:‎ ‎Ludwik‎ ‎Mączyński‎ ‎i‎ ‎Marjan
Jaśkiewicz.

Zjednoczone‎ ‎Gniazdo‎ ‎rozkazem‎ ‎Okręgu‎ ‎Sokolego‎ ‎otrzymało‎ ‎cyfrę‎ ‎porządkową‎ ‎I‎ ‎w‎ ‎numera
cji‎ ‎Gniazd‎ ‎Okręgu‎ ‎Warszawskiego,‎ ‎a‎ ‎uchwałą
Walnego‎ ‎Zgromadzenia‎ ‎postanowiono‎ ‎nadać
Gniazdu‎ ‎godło‎ ‎imienia‎ ‎jen.‎ ‎Henryka‎ ‎Dąbrowskiego.

Odtąd‎ ‎Gniazdo‎ ‎I,‎ ‎idąc,‎ ‎jak‎ ‎całe‎ ‎Sokolstwo,
po‎ ‎linji‎ ‎pracy‎ ‎dla‎ ‎dobra‎ ‎Ojczyzny,‎ ‎realizuje
szczytne‎ ‎hasła‎ ‎miłości‎ ‎i‎ ‎pracy‎ ‎dla‎ ‎Rzeczypospolitej.‎ ‎Poważną‎ ‎rubrykę‎ ‎w‎ ‎tej‎ ‎pracy‎ ‎zajmują‎ ‎Oddziały‎ ‎Stałych‎ ‎Drużyn‎ ‎Sokolich,‎ ‎t.‎ ‎j.‎ ‎przysposobienie‎ ‎wojskowe.

Obecny‎ ‎Zarząd‎ ‎Gniazda‎ ‎I‎ ‎stanowią:
Prezes‎ ‎vacat‎ ‎(wyjazd‎ ‎na‎ ‎stałe‎ ‎do‎ ‎Wilna)
I‎ ‎Vice-Prezes‎ ‎Marjan‎ ‎Tomasin,‎ ‎adwokat,‎ ‎II‎ ‎Vice-prezes‎ ‎Mikołaj‎ ‎Maksyś,‎ ‎inżynier.‎ ‎Naczelnik‎ ‎Hen
ryk‎ ‎Chełmiński,‎ ‎ppłkownik-emeryt,‎ ‎Skarbnik
Marjan‎ ‎Jaśkiewicz,‎ ‎urzędnik.‎ ‎Sekretarz‎ ‎Jerzy
Bałdykowski.‎ ‎student,‎ ‎Gospodarz‎ ‎Józef‎ ‎Buzę,
przedsiębiorca‎ ‎budowlany,‎ ‎Kazimierz‎ ‎Jaśkiewicz,
Kazimierz‎ ‎Ehrenkreutz,‎ ‎Eugnejusz‎ ‎Ealęcki,‎ ‎Piotr
Pisarek.‎ ‎Edward‎ ‎Simon,‎ ‎Leon‎ ‎Frejt,‎ ‎Członkowie
zarządu,‎ ‎Stefan‎ ‎Bronikowski,‎ ‎sekretarz‎ ‎i‎ ‎prezes
Gniazda‎ ‎I.

Sokół w Warszawie Gniazdo VI - Historia wersji

Piotr Frączak: Utworzono nową stronę "GNIAZDO‎ ‎„SOKOŁA" -WARSZAWA (Przyczynek‎ ‎do‎ ‎historji‎ ‎Toru.‎ ‎Gimnastycznego‎ ‎Sokół). Rok‎ ‎za‎ ‎rokiem‎ ‎wytrąca‎..."