Piotr Frączak o 16:32, 30 gru 2022

2022-12-30T16:32:21Z

Piotr Frączak: Utworzono nową stronę "[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/447333/edition/419709/content Alfons Jan Lippoman Pamiętnik Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego za czas od r. 1845 do r. 1895]"

2022-12-30T16:13:11Z

Utworzono nową stronę "[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/447333/edition/419709/content Alfons Jan Lippoman Pamiętnik Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego za czas od r. 1845 do r. 1895]"

Nowa strona

[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/447333/edition/419709/content Alfons Jan Lippoman Pamiętnik Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego za czas od r. 1845 do r. 1895]

← poprzednia wersja		Wersja z 16:32, 30 gru 2022
Linia 1:		Linia 1:
	[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/447333/edition/419709/content Alfons Jan Lippoman Pamiętnik Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego za czas od r. 1845 do r. 1895]		[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/447333/edition/419709/content Alfons Jan Lippoman Pamiętnik Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego za czas od r. 1845 do r. 1895]
		+
		+	==z przemówienia nowowybranego prezesa Adama hr. Potockiego w 1851 roku==
		+
		+	„Całe więc znaczenie i działalność Towarzystwa od nas jednych
		+	zawisło, lecz to głębokie przekonanie żadnym innym względem nie powinno być osłabione, żadnem a żadnem zapatrywaniem się na obcą
		+	pomoc. Rozważcie Panowie, iż chcę tu mówić o pomocy rządowej,
		+	a otwarcie przystępując do tego tak ważnego punktu, to jedno przy
		+	wstępie napomknę dla uniknienia wszelkiego fałszywego pojmowania
		+	słów moich, iż mówię o rządzie i rządach w ogólności, gdyż się moje
		+	spostrzeżenia stosują do nich bez względu na ich naturę i na ich
		+	formę.
		+
		+	„Moi Panowie! powierzchowne nawet poznanie rzeczy jest dostateczne, aby poznać i nabrać niezachwiane przekonanie, że we wszelkich przedsięwzięciach, polegających na współdziałaniu wolnem i dobrej
		+	chęci prywatnych, pomoc rządów jest zabijająca i w miarę jej wielkości
		+	przedsięwzięcie schyla się ku upadkowi swemu, lub przestając być rzeczą prywatną, przechodzi na rzecz rządową, przeto zmienia i charakter
		+	swój i stanowisko swoje. Winy w tem niema niczyjej, jest to z danych
		+	powodów naturalne, logiczne nastęstwo. Jeżeli to przedsięwzięcie jest
		+	w celu miłosiernym, wnet przy pomocy rządowej ustają wpływy prywatnej dobroczynności i cały zakład po krótkim czasie figuruje, jako
		+	ciężar na budżecie rządowym. Jeżeli zaś, jak nasze, z pewnym wytknie-tym celem opiera się na dobrowolnych składkach, na współdziałaniu
		+	moralnem i intelektualnem członków, wskutek pomocy rządowej składki,
		+	przestają wpływać, a pomoc inna przestaje być dawaną. Czyż nie lepiej,
		+	nie snadniej, nie wygodniej spuszczać się na drugiego, a mianowicie,
		+	kiedy ten drugi jest sam rząd, czyż straciwszy przekonanie, iż od naszych usiłowań rzecz cała zawisła, a przeciwnie, z pojęciem, że bez
		+	naszej pomocy się obejdzie, znajdujemy bodźca do pracy, zachętę do
		+	poświęceń jakich? Rozwiodłem się nad tym punktem acz w nim prawda
		+	z samego wyświecenia wynika, lecz uczyniłem to, gdyż z jednej strony
		+	zda mi się widzieć, że ku temu się skłaniamy, gdyż powtóre nie mógłbym sumiennie przyjąć zaszczytnego Waszego wyboru, gdybym nie widział w Was Panowie zgodnego z mojem przekonania i postanowienia
		+	silnego w przyszłości oparcia Towarzystwa li tylko na naszej pracy i na
		+	naszem działaniu. Tam, gdzie rządowe pozwolenie potrzebne, o nie się
		+	starać, gdzie dla dobra kraju od nas pomoc przez rząd zażądana, dawać ją z chęcią i wszelką gotowością, ale gdzie idzie o pracę, o zasiłek moralny lub pieniężny, tam my jedni mamy prawo i obowiąrek wystąpienia , a jeżeli ogólne utrzymanie Towarzystwa przy życiu przechodzi nasze siły, wtedy Panowie jedna rada: rozwiązać się i dać przedsięwzięciu pokój.
		+
		+	„Lecz nie dosyć na tem! Jeżeli rzeczywiście chcemy i pragniemy,
		+	by Towarzystwo rolnicze weszło w życie nasze krajowe, aby jako siła
		+	działało na stan rolnictwa krajowego, na rozszerzenie fachowych wiadomości , aby się stało pomocą każdemu w własnem gospodarstwie, potrzebuemy połączonych usilności wszystkich, do grona Towarzystwa wchodzących i każdy z nas winien zarówno poczuwać się do odpowiedzialności co
		+	do jego powodzenia, nie zwalając tej odpowiedzialności na karb drugiogo. Nie dosyć więc na tem Panowie, żeście dziś uskutecznili wybory
		+	prezesów i komitetu, nie dosyć na tem, jeżeli po ukończonych wyborach będziecie sądzili, żeście się z długu całkiem uiścili, i że wychodząc z tej sali będziecie mogli spokojnie oczekiwać nowych wyborów,
		+	zwalając na dziś wybranych cały obowiązek działania, żeby w Waszem
		+	zastępstwie dokonywali swą pracą i zachodem to, co powinno być pracą
		+	i zachodem wszystkich.
		+
		+	„Ostatnia przeszłość daje mi prawo do tej obawy na przyszłość
		+	i upoważnia zwrócić ku temu całą Waszą uwagę. Komitet zaiste winien dawać z siebie przykład chęci i gorliwości, lecz Was Panowie,
		+	Waszą zbiorową czynność zastępować nie może i nie powinien. Jego
		+	zadanie ogranicza się na przedstawianiu Wam myśli i projektów, mogących posłużyć dobru ogólnemu, i jednocześnie na skupieniu rozstrzelonych pojedyńczych usiłowań, czuwaniu nad czynnościami w ciągłym
		+	pochodzie będących, któryście jego pieczy poruczyli, jednem słowem, ma
		+	dokonywać tego, co z jego położenia i natury wynika. Gdyby znaglony�
		+	brakiem pomocy i współdziałania wychodził poza obręb jemu właściwy,
		+	czynność jego natedy mdła, pokątna, prywatna, straciłaby i w treści
		+	swojej i w mniemaniu wszystkich to piętno ważne czynności publicznej
		+	i zbiorowej. Możność natedy jego nie mogłaby zostać w stosunku do
		+	potrzeby, a gdyby nawet i ta możność była, grzeszyłby Komitet, zastępując siłą i możnością jednego, siły wynikające z połączenia się ludzi
		+	o jednej myśli. Jeżeli nie odpowiada ani celowi, ani zamiarom Towarzystwa jak nasze, opartego na własnem skojarzeniu się gospodarzy
		+	krajowych dla dobra gospodarstwa krajowego, przemienić się pod wpływem pomocy rządowej w instytucyę rządową, toż sto razy gorzej dla
		+	niego zastąpieniem sił i czynności wszystkich, działaniem jednego lub
		+	jednych, przeistoczyć się w sprawę li prywatną i zupełnie osobistą.
		+	Natedy wszystkie strony zarówno tracić muszą, a samo przedsięwzięcie
		+	maleje do proporcyj najdrobniejszych, najlichszych.
		+
		+	„Moi Panowie! Wam, Waszemu sumieniu, Waszemu rozważnemu
		+	rozeznaniu rzeczy zostawiam dokończenie i wyciągnięcie konkluzyi słów
		+	moich; porównajcie z jednej strony szczere, mozolne usiłowania, gorliwą
		+	chęć byłego Komitetu, a mianowicie Szanownego naszego Prezesa,
		+	z drugiej strony naszego Towarzystwa, stanowisko jakie zajmuje i jakie
		+	powinnoby zajmować, zastanówcie się nad wykazem niedoborów składkowych pieniędzy, nad brakiem wszelkiego współdziałania i pomocy ze
		+	strony członków Towarzystwa, wspomnijcie jak mało kto waży instytucyę, którąście jednak sami założyli i któraby mogła przeważną odegrać rolę w gospodarstwie krajowem, a potem orzeknijcie, czyli Towarzystwo nadal istnieć może, czyli nowa przyszłość jego, ubezpieczoną
		+	zostanie zmianą kierującego komitetu? a jeżeli rzeczywiście złemu zaradzić chcemy, gdzie i w kim przedewszystkiem zmiana potrzebna? Te
		+	uwagi z mej strony kończę tem, iż chciejmy wszyscy nie słowem, lecz czynem, a dzieło nasze nam pierwszym stanie się korzyścią. W razie zaś przeciwnym za złe mi panowie nie weźmiecie, iż
		+	tracąc wiarę w możność udania się naszego przedsięwzięcia sam od
		+	niego pierwszy odstąpię“.

Towarzystwo Rolnicze Krakowskie - Historia wersji

Piotr Frączak o 16:32, 30 gru 2022

Piotr Frączak: Utworzono nową stronę "[https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/447333/edition/419709/content Alfons Jan Lippoman Pamiętnik Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego za czas od r. 1845 do r. 1895]"