https://muzeum.asocjacje.org/index.php?action=history&feed=atom&title=W%C5%82adys%C5%82aw_Turski 2026-06-26T17:41:12Z Historia wersji tej strony wiki MediaWiki 1.33.1 https://muzeum.asocjacje.org/index.php?title=W%C5%82adys%C5%82aw_Turski&diff=3698&oldid=prev 2024-03-19T10:41:53Z

<p>Utworzono nową stronę &quot;==WSPOMNIENIE== https://jbc.bj.uj.edu.pl/Content/701756/NDIGCZAS041513_1931_006.pdf Ś. p. Władysław Turski należy do tej zaszczytnej plejady nieżyjących już wiel...&quot;</p> <p><b>Nowa strona</b></p><div>==WSPOMNIENIE==<br /> https://jbc.bj.uj.edu.pl/Content/701756/NDIGCZAS041513_1931_006.pdf<br /> <br /> Ś. p. Władysław Turski należy do tej zaszczytnej plejady nieżyjących już wielkich sokołów-działaczy, których historja naszego Związku<br /> zapisze po wieczne czasy w swojej księdze.<br /> Już bowiem jako młody inżynier stanął do pracy społecznej na naszych kresach wschodnich, które zawsze odznaczały się ogromem uczucia patrjotycznego i hartowały wolę do żelaznego wysiłku. W tym okresie ś. p. Turski był założycielem ,,Sokoła&quot; w Zaleszczykach, nie mówiąc<br /> o szerszym kręgu jego pracy w innych instytucjach społecznych. Właściwa działalność jego jednak przypada na okres od r. 1898, kiedy, jako<br /> wybitny technik, wysoki urzędnik Wydziału krajowego, znany działacz<br /> społeczny, członek rady miejskiej, obejmuje po ustąpieniu dh. d-ra Stycznia prezesurę „Sokoła&quot; w Krakowie. Jest to okres złotego rozkwitu<br /> sokolstwa w ówczesnej Galicji pod egidą prezesa Związku Fiszera i naczelnika Durskiego. Odpowiednikem tych imion jest w Krakowie Turski<br /> i naczelnik Ruciński, którzy, budząc życie i ruch w mieście, promieniują<br /> także na całą zachodnią połać kraju. Na licznych zlotach, zjazdach i popisach występuje ś. p. Turski, jako przewodnik i kierownik, czując<br /> przy swym boku zgrane i pełne energji grono nauczycielskie, prowadzi<br /> szarą, codzienną robotę sokolą wytrwale. Czyniąc z niej jakby rodzaj<br /> powołania zakonnego, podnosi ją równocześnie do godności wielkiej idei<br /> sokolej, za którą kryje się idea narodowego odrodzenia i wyzwolenia.<br /> <br /> Występy sokolstwa we Lwowie, w Pradze, Zagrzebiu i t. p. dają poznać swoim i obcym marsową i charakterystyczną postać ś. p. Turskiego;<br /> jego przemowy twarde, ale podniosłe i płomienne, budzą uznanie i posłuch. Szczytem tej roboty<br /> i apogeum jego pracy i zasług<br /> stanowi wielki zlot grunwaldzki, najwyższą manifestacja, na jaką zdobyło się sokolstwo w dobie przedwojennej. Dzieje zlotu i jego przygotowań — to dzieje wysiłków ś. p. Turskiego. A potem<br /> idzie robota porozumiewawcza z sokolstwem zaboru pruskiego, propaganda podziemna w ówczesnej Kongresówce — nawiązanie stosunków,<br /> stworzenie komisji porozumiewaczej. W tem wszystkiem lwia część pracy przypadła ś. p. Turskiemu.<br /> <br /> Wreszcie nadchodzi wojna<br /> światowa. Ś. p. Turski, orjentując się w kierunku legjonowym, do czego parła poprzednio stworzona już organizacja drużyn polowych w<br /> dzielnicy krakowskiej, tworzy wespół ze ś. p. prezydentem Leem legjon zachodni, który dał początek t. zw. żelaznej<br /> brygadzie karpackiej, pod wodzą ś. p. gen. Zygmunta Zielińskiego. Dzieje tej brygady, zarówno, jak dzieje zaszczytne szwadronu ś. p. rtm.<br /> Wąsowicza (późniejszych Rokitniańczyków), są dalszym ciągiem współpracy w formowaniu wojska polskiego oraz w historji udziału sokolstwa<br /> w dziejach naszej wojny wyzwoleńczej.<br /> <br /> Następnie współpracuje ś. p. Turski w tworzeniu się Związku sokolstwa polskiego w Warszawie i za wieloletnie zasługi sokole mianowany zostaje członkiem honorowym Związku <br /> <br /> Po wojnie jednak, ze względu na wiek podeszły, odsunął się niebawem od pracy, nie przestając wszakże, jako honorowy prezes gniazda,<br /> okręgu i Związku, interesować się żywo rozwojem sokolstwa w niepodległej ojczyźnie, przyczem jego prawy charakter, dżentelmeńskie zasady i gorący patrjotyzm oraz obywatelskie pojmowanie zadań społecznych były, mimo wszelkich różnic w poglądach, zawsze przykładem dla<br /> młodszego pokolenia, które chętnie skupiał w swym domu.<br /> <br /> Zmarł dn. 20 marca r. b., i sztandary sokole po raz ostatni pochyliły<br /> się nad jego trumną. Pozostała po nim pamięć jednostki wybitnej i człowieka, co umiłował ideę sokolą, której całe życie służył wedle najlepszej swej woli i wiedzy, z prawdziwie obywatelską ofiarnością.<br /> <br /> Cześć jego pamięci !<br /> <br /> E. Kubalski.</div>

Piotr Frączak