Najstarsze opactwa benedyktyńskie: Różnice pomiędzy wersjami
(→Tyniec) |
|||
Linia 16: | Linia 16: | ||
− | |||
− | |||
− | [[ | + | [[Plik:Tyniec XIX.jpg|thumb|450px|left|Tyniec - grafika Napoleona Ordy]] |
− | + | [[Plik:Mogilno.png|thumb|450px|left|Mogilno - zdjęcie z II Rzeczypospolitej]] | |
− | + | [[Plik:Benedyktyni mapa2.png|thumb|550px||right|Mapa poglądowa - opactwa benedyktyńskie pod koniec XVIII w.]] | |
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
− | |||
[[Plik:Benedykt i reguła.jpg|thumb|630px|left|Benedykt z Nursji przekazujący swoją Regułę (obraz z 1129 w klasztorze św. Idziego w Nîmes)]] | [[Plik:Benedykt i reguła.jpg|thumb|630px|left|Benedykt z Nursji przekazujący swoją Regułę (obraz z 1129 w klasztorze św. Idziego w Nîmes)]] |
Wersja z 18:19, 6 lip 2020

Wycieczka po pierwszych opactwach benedyktyńskich
Początki
Początki chrześcijaństwa w Polsce, jak i początki królestwa polskiego, silnie powiązane są z kulturą i organizacją klasztorną. Pierwsi biskupi to mnisi. Zdarzało się, że córki, a czasem nawet i żony, polskich królów były mniszkami. Pierwsi polscy święci i święte, to osoby związane z zakonami. O pierwszych klasztorach mamy niewiele wiadomości. Nie przetrwały one długo i dopiero kolejne fundacje na stałe wpisały się w historię ziem polskich.
W wieku XI benedyktyńskie opactwa rozmieszczone równomiernie po całym królestwie były ważnym elementem polityki państwowej. Były to jednak samodzielne jednostki, złożone początkowo z mnichów ściąganych z dalekich stron, rządzące się własnymi regułami. Od samego początku pełniły też obok funkcji miejsca kultu inne zadania.
Plik:Opactwo benedyktynek Legnica.png
Plik:Benedykt i reguła.jpg