Resursy w Lublinie

Pierwsza resursa

Z inicjatywy ówczesnego gubernatora lubelskiego, Rosjanina, gen. mjr. Marka Albertowa na przełomie 1839 i 1840 powstała resursa. Za pośrednictwem naczelników powiatowych rozpowszechnił on okólnik, zapraszający do udziału w przedsięwzięciu, którego celem jest „ułatwienie obywatelom lubelskiej gubernii przybywającym do miasta Lublina -- -- sposobu przyjemnego przepędzenia czasu w wolnych od zatrudnienia godzinach”. Niektórzy adresaci ponoć potraktowali to zaproszenie jako przymus.

Z powodu braku odpowiednich lokali udostępniano nawet klubowi pomieszczenia magistratu

W Lublinie usiłowano nadać bibliotece bardziej otwarty charakter. W 1847 r. wysunięto projekt, żeby „nie tylko członkowie Resursy, ale wszyscy mieszkańcy guberni lubelskiej [mogli]-------być członkami biblioteki". Warunkiem miało być oprócz niewielkiej opłaty, złożenie w darze jednej książki. W razie zamknięcia resursy przewidywano istnienie samej biblioteki, „a gdyby Rząd postanowił inaczej" księgozbiór winien przejść na własność Towarzystwa Dobroczynności.

W 1861 zbierało się, tak jak w Warszawie, szerokie grono osób ponoć po 1000 osób, a wśród, nich widywało się rzemieślników i wyrobników, którzy dotychczas nie byli dopuszczani do tej instytucji. Wśród uczestników zebrań zdarzały się i kobiety, bywające tu uprzednio tylko z okazji zabaw karnawałowych. To tu też w marcu i początkach kwietnia działała lokalna Delegacja Miejska oraz działający przez parę dni po jej likwidacji Komitet Bezpieczeństwa Publicznego.

5 kwietnia 1861 zamknięto resursę.

Rosyjska Resursa

Krzysztof Latawiec Resursa Ruska w Lublinie w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XIX wieku

Pierwsza

Na początku 1865 r. Rosjanie zdecydowali się na założenie wspomnianego Klubu Rosyjskiego

Wkrótce, po kilku miesiącach, okazało się, że instytucja nie cieszy się zainteresowaniem, o czym świadczyła niewielka liczba członków. Ponadto środki finansowe ze składek członkowskich były niewystarczające na utrzymanie klubu co doprowadziło do zamknięcia jej w końcu 1865 r.

Druga

Nowa inicjatywa podjęta została jednak już na początku 1866 roku, a 21 stycznia/2 lutego 1867 r. Komisja Rządowa Spraw Wewnętrznych i Religijnych zatwierdziła jej statut.

Nowy statut zarejestrowany 17/29 marca 1870 r. 12/24 czerwca 1891 r. zalegalizowano kolejny jej statut.

Trzecia?

Na początku lat dziewięćdziesiątych XIX w. został zastąpiony przez statut Lubelskiego Zebrania Społecznego – instytucji, która powstała w wyniku przekształ cenia Resursy Ruskiej.

Rosyjscy urzqdnicy panstwowi doprowadzii 29 grudnia 1912 r./l 1 stycznia 1913 r. do zmiany statutu działajqcego od 1887 r. Zebrania Towarzyskiego w Lublinie.

Klub Wojskowy

Minister wojny zarejestrował 24 grudnia 1871 r./5 stycznia 1872 r.

Resursa Kupiecka w Lublinie

Pierwsza

Przeciwwagę dla organizacji rosyjskich w Lublinie miaia stanowic resursa kupiecka. Od 1873 r.rozpoczeto starania o jej powołania Dopiero 12/24 stycznia 1882 r. zatwierdzono statut Lubelskiego Klubu Kupieckiego. Po wprowadzeniu nowego statutu wzorcowego, latem i jesienią 1890 r., wladze gubemialne żądały dostosowania statutu do nowych przepisów. Po odmowie, 9/21 stycznia 1891 r. została zlikwidowana.

Druga

W 1905 r. w nowych warunkach spoleczno-politycznych zamierzano restytuowac zlikwidowany w 1891 r. Klub Kupiecki w Lublinie. Obie proby zakonczyly si? niepowodzeniem, poniewaz wladze uwazaly, ze podstaw? prawnq ich powstania i dzialalnosci stanowi restrykcyjny statut z 1890 r., a zalozyciele wniesli odmienne projekty9

Po 1917 przeniosła się do pałacu Resursa Kupiecka, która organizowała liczne bale na rzecz Lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności.

inne

Absolwenci uczelni technicznych byli założycielami Zebrania Techników w Lublinie zarejestrowanego 9/22 września 1911 r. Jego prezesami byli Stefan Sokolowski (1911-1912), Ludwik Hoeffner (1912-1914) i Stefan Smolinski (1914 -?).

sprawozdania 1882-1889 i 1909-1910