Resursy w Warszawie

Resursa Kupiecka

Warszawska Resursa Kupiecka, czyli Stowarzyszenie Warszawskich Kupców czasem Towarzystwo resursy kupieckiej – stowarzyszenie kupców założone w 1820 w celach wspólnej, godziwej rozrywki i towarzyskich zebrań, na tle muzykalnych produkcyj oraz rozmów o sprawach zawodowych i potocznych.

W 1827 ? nastąpił rozłam na istniejącą Warszawską Resursę Kupiecką i na Starą Resursę Kupiecką, połączone znów w jedną w 1832.

,,W‎ ‎sobotę‎ ‎wieczorem‎ ‎27‎ ‎Listopada‎ ‎1830‎ ‎r.‎ ‎—‎ ‎pisze Mochnacki‎ ‎—‎ ‎wszystko‎ ‎było‎ ‎(do‎ ‎wybuchu‎ ‎powstania) gotowe,‎ ‎gdy‎ ‎w‎ ‎tern,‎ ‎młodzieży‎ ‎oddziału‎ ‎belwederskiego przychodzi‎ ‎szczególna‎ ‎myśl,‎ ‎malująca‎ ‎wiek‎ ‎aktorów tej‎ ‎sceny,‎ ‎po‎ ‎części‎ ‎i‎ ‎charakter‎ ‎narodu.‎ ‎Wielu‎ ‎ze‎ ‎spi- skowych,‎ ‎którzy‎ ‎podjęli‎ ‎się‎ ‎schwytać‎ ‎brata‎ ‎potężnego mocarza‎ ‎północy‎ ‎w‎ ‎jego‎ ‎własnem‎ ‎siedlisku,‎ ‎mniema jąc,‎ ‎iż‎ ‎żywymi‎ ‎z‎ ‎tej‎ ‎wyprawy‎ ‎nie‎ ‎powrócą,‎ ‎zabawić‎ ‎się chciao‎ ‎po‎ ‎raz‎ ‎ostatni‎ ‎przed‎ ‎śmiercią.‎ ‎W‎ ‎tym‎ ‎celu,‎ ‎kil kunastu‎ ‎poszło‎ ‎tego‎ ‎wieczora‎ ‎na‎ ‎bal‎ ‎starej‎ ‎Resursy‎ ‎Kupieckiej,‎ ‎liberalnej,‎ ‎która‎ ‎wówczas‎ ‎była‎ ‎w‎ ‎ciągłych sporach‎ ‎z‎ ‎nową‎ ‎resursą,‎ ‎urządzoną‎ ‎despotycznie‎ ‎przez stronników‎ ‎Lubeckiego.‎ ‎Taniec‎ ‎miał‎ ‎zakończyć‎ ‎dziesięcioletnią‎ ‎historję‎ ‎spisków‎ ‎w‎ ‎Polsce‎ ‎Kongresowej" Maurycy‎ ‎Mochnacki.‎ ‎Powstanie‎ ‎Narodu polskiego‎ ‎w‎ ‎r.‎ ‎1830‎ ‎i‎ ‎1831.‎ ‎Berlin.‎ ‎Poznań,‎ ‎1863.‎ ‎Tom II,‎ ‎str.‎ ‎93‎ ‎i‎ ‎94)..

1861

‎"Resursa‎ ‎była‎ ‎w‎ ‎tym‎ ‎czasie‎ ‎ostoją‎ ‎i‎ ‎punktem‎ ‎zbornym;‎ ‎warsztatem‎ ‎przygotowawczym‎ ‎przyszłych‎ ‎manifestacyi‎ ‎i‎ ‎spisków" Berg t/2

1873

Resursa Kupiecka należy do najdawniejszych w Warszawie instytucyj społeczno-towarzyskich. Założona w r. 1820, w roku 1870 obchodziła pięćdziesiątą rocznicę swego istnienia. Zorganizowana początkowo wyłącznie dla stanu kupieckiego, wkrótce zjednoczyła w sobie wszystkie pierwiastki życia towarzyskiego. Arystokracya, świat finansowy, kupiecki, urzędnicy, literaci, liczą w niej wielu przedstawicieli. W Resursie bywa zazwyczaj w ciągu roku kilkanaście zabaw, szczególniejszego -wszakże poparcia doznają bale i koncertu urządzane w celach dobroczynnych, dla których Resursa otwiera chętnie podwoje swych salonów. Odbywają się w niej również niekiedy i odczyty publiczne.

Resursa Kupiecka liczy około 400 członków. Lokal jej (dom własny N. 26 przv ulicy Senatorskiej), jest starannie i wygodnie urządzony, a ogródek acz niezbyt wdełki, ładnie utrzymany stanowi nie małą jej ozdobę. W Resursie prócz salonów' do zebrań znajdują się: czytelnia z biblioteką, sale bilardowe, restauracya i pokoje do gier kartowych towarzyskich przeznaczone.

Na bale i zabawy tańcujące członkowie i osoby zaproszone zbierają się zwykle pomiędzy godziną 10-ąa 11-ą wieczorem; nakoncerta i inne zebrania w godzinach na ten cel poprzednio oznaczonych. Na wszystkie zebrania liczniejsze wieczorne przyjętem jest jako ubranie czarny frak, na zabawy zaś tańcujące biały krawat. Ceny restauracyjne stosują do cen pierwszorzędnych zakładów gastronomicznych w mieście, nie są jednak zbyt wygórowane, podawane zaś gościowi cenniki dobrze go pod tym względem imformnją. Zarząd Resursy Kupieckiej stanowi Komitet wybieralny z członków.

Chcący się zapisać do grona członków musi być przez jedne- go z jej przyjętych już członków na kandydata podanym; następnie po 14-o dniowrem wywieszeniu w sali na tablicy na ten cel przeznaczonej podlega ballotowaniu, które o jogo przyjęciu lub odrzuceniu stanowi. Kandydat przyjęty winien się poddać wszystkim warunkom członków obowiązującym, nadto wnieść opłatę jednorazową w kwocie rsr. 20, poczem zaś opłacać stale składkę roczną również w ilości rsr. 20 ustanowioną.

Obecnym dyrektorem Resursy Kupieckiej jest p. Józef Zelt, wice-dyrektorem p. Kalikst Potkański, sekretarzem p. Drzewiński.

https://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra/publication/102709/edition/87810/content

90-lecie

Świat 1910 nr 45

1902

I. (Senatorka 40). Towarzystwo zostało założone w r. 1820 w celach towarzyskich. Członków liczy 400. Wpływy w r. 1900 wyniowły 33,148 rb. 31 kop., wydatki 30,354 kop. 50, budżet na r. 1901 prze-widuje w wydatkach i dochodach 29,962 rb. 50 kop. Towarzystwo posiada nieruchomość przy ul. Senatorskiej Nr 40, kapitału zapasowego 16,000, obrotowego 33,148 rb. 31 kop. Zarząd składa się z 2 dyrektorów (hr. A. Potocki i p. Mrozowski) i 10 członków komitetu (Wł. Czetwertyński, Wł. Kremky, B. Czaplicki, W. Łempicki, J. Kosacki, H. Pilawitz., J. Skiwski, A. Goltstand. B. Chorąży). Kandydaci na członków winni być przedstawieni przez jednego z członków na członka miesięcznego za opłatą rb. 10, następnie są balotowani. Wpisowe na członka stałego wynosi rb. 20, opinia roczna 25 rb.

Zobacz:

Lista organizacji w 1902 Warszawa

Resursa Obywatelska

Powstała po podziale Resursy Kupieckiej w 1832 roku. Skupiała nie tylko kupców, ale także inteligencję i bogate mieszczaństwo, organizowała „zabawy, gry umiarkowane, czytanie gazet i książek, bale, koncerty, obiady towarzyskie”. Sale resursy były także wynajmowane, zarówno instytucjom, jak i osobom prywatnym na cele koncertów, spotkań towarzyskich czy bali.

W Królestwie od 1860 Resursa Obywatelska stała się miejscem spotkań inteligencji technicznej - zakładają Dziennik Politechniczny a wokół niego koło techników od 1862 z podziałem na wydziały teoretyczny, inżynierski, budowniczy, mechaniczny, technologiczny i administracyjny. Restrykcje po powstaniu styczniowym nie tylko uderzyły w środowisko (m.in. zesłania), ale też na długo zahamowały możliwość tworzenia stowarzyszeń zawodowych. Z czasem, co prawda, dopuszczono możliwość zakładania w Królestwie oddziałów towarzystw rosyjskich, ale polscy inżynierowie i technicy nie chcieli takiej formy organizowania, zaś propozycje utworzenia Towarzystwa Technicznego zostały przez władze carskie odrzucone.

W 1881 technicy gremialnie zapisali się do Resursy Obywatelskiej - gdzie organizowali spotkania odczyty publiczne. Inż Józef Sporny (1817-1888) ówczesny prezes Resursy Obywatelskiej by też ważną postacią w środowisku, które umiał zintegrować, reprezentował je też na I i II wiecu techników Polskich w Galicji.

1873=

Resursa Obywatelska założona w r. 1827 mieści się od roku 1861 w gmachu własnym przy ulicy Krakowskie-Przedmieście N. 58. Dla pokrycia kosztów budowy gmachu Towarzystwa, wypuszczono między członków 810*akcyj 75 rublowych przynoszących 5°{0 i 424 obligów subrogacyjnych 100 rublowych 6°]0. Liczba Członków Towarzystwa wynosi obecnie około 500. Dla zarządu czynnościami i funduszami Towarzystwa wybierany jest corocznie Komitet złożony z 9 osob—dla kontrolli zaś i reprezentacji ogółu Towarzystwa—Komitet Reprezentantów złożony z 18 osób. W sali obszernej gmachu resursy od lat kilku odbywają się niemal wszystkie koncerta, odczyty, zebrania ogólne różnych Stowarzyszeń. Sala ta na cęle powyższe jest wynajmowaną za opłatą przez Komitet oznaczoną, do którego też z prośbą piśmienną o dozwolenie sali udawać się należy. Chcący zapisać się do Towarzystwa winien być przedstawiony przez członka i przejść ballotowanie. Wpisowe wynosi rsr. 7 kop. 50, składka roczna rs. 13 k. 50. Resursa urządza dla członków peryodyczne zabawy, mianowicie podczas karnawału. Dyrektorem jest p. Stanisław Jasiński, członkiem-sekretarzem Feliks Beneveni.

https://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra/publication/102709/edition/87810/content

1882

Mieści‎ ‎w‎ ‎sobie jedną‎ ‎z‎ ‎większych‎ ‎sal‎ ‎w‎ ‎Warszawie,‎ ‎w‎ ‎której‎ ‎odbywają‎ ‎się‎ ‎częste‎ ‎koncerty,‎ ‎odczyty‎ ‎i‎ ‎zabawy‎ ‎publiczne.‎ ‎Prezesem‎ ‎Resursy‎ ‎Obywatelskiej‎ ‎jest‎ ‎p. Mokiejewski. https://polona.pl/item-view/be94d0a0-2905-471d-88aa-ea6afad7982a?page=2

1902

Towarzystwo resursy obywatelskiej (Krak.-Przedm. 64/369 A) Towarzystwo zostało założone w 1827 r. w celu dostarczania sposobności do przyjemnego spędzania chwil wolnych od pracy przy czytaniu, rozmowie, grach w bilard i w karty (bez hazardu), oraz przez urządzanie bali, koncertów, odczytów i t.p. Towarzystwo podsiada nieruchomość Nr 369/A w Warsz. ocenioną na rb. 191,240 ko. 55, ruchomości ocenione na 13,850 rb., w papierach procentowych 3,059 rb. 90 kop., dochód wynosi 26,875 rb., wydatki 26,176. Budżet na r. 1901 przewiduje r. 22,160 w dochodach i wydatkach. Członkami mogą być uczeni, artyści, urzędnicy, technicy, lekarze, wł. nieruchomości, kupcy i przemysłowcy. Kandydaci na członków muszą być przedstawieni przez członka i przyjęci przez balotowanie. Członków jest 450. Zarząd składa się z dyrektora (E. Makowski), 2 zastępców (A. Czajewicz, J. Gardowski), zarządzającego zabawami (J. Gebethner), gospodarza (L. M. Lilpop), kontrolera (A. Norblin), kasyera (F. Bobrowski), bibliotekarza (A. Manduk) i sekretarza (F. Lilpop). Ogólne zebranie jest zastąpione przez 18 reprezentantów pod prezydencyą K. Lidkiego.

Zobacz:

Lista organizacji w 1902 Warszawa

Klub Rosyjski

Klub Rosyjski w Warszawie

Klub Myśliwski

(Klub Strzelecki)

"Dla‎ ‎zbliżenia‎ ‎wyższych‎ ‎sfer‎ ‎towarzystwa‎ ‎polskiego‎ ‎i‎ ‎rosyjskiego‎ ‎namiestnik‎ ‎w‎ ‎1867‎ ‎roku‎ ‎założył‎ ‎„klub‎ ‎strzelecki”.‎ ‎Klub‎ ‎ten‎ ‎umieszczono‎ ‎w‎ ‎gmachu,‎ ‎gdzie‎ ‎się‎ ‎dotychczas‎ ‎mieściła‎ ‎komisya‎ ‎likwidacyjna,‎ ‎u‎ ‎zbiegu‎ ‎ulicy‎ ‎Królewskiej‎ ‎z‎ ‎Saskim‎ ‎Placem, z‎ ‎którego‎ ‎to‎ ‎powodu‎ ‎komisyę‎ ‎likwidacyjną‎ ‎przeniesiono‎ ‎do‎ ‎pałacu‎ ‎Mostowskich.

Ściany‎ ‎klubu‎ ‎przybrano‎ ‎trofeami‎ ‎myśliwskiemi i‎ ‎łbami‎ ‎licznych‎ ‎jeleni,‎ ‎łosiów,‎ ‎wilków,‎ ‎dzików‎ ‎i‎ ‎niedźwiedzi.‎ ‎Zaopatrzono‎ ‎się‎ ‎w‎ ‎doskonałą‎ ‎piwnicę i‎ ‎wykwintną‎ ‎kuchnię,‎ ‎a‎ ‎na‎ ‎czwartkowe‎ ‎obiady‎ ‎przy bywał‎ ‎regularnie‎ ‎namiestnik.‎ ‎W‎ ‎klubie‎ ‎spotykano kwiat‎ ‎warszawskiej‎ ‎arystokracji:‎ ‎Potockich,‎ ‎Lubomirskich,‎ ‎Zamoyskich,‎ ‎Branickich,‎ ‎Kossakowskich... Przez‎ ‎parę‎ ‎pierwszych‎ ‎lat‎ ‎po‎ ‎amnestyi‎ ‎zjawił‎ ‎się i‎ ‎Bronisław‎ ‎Dąbrowski,‎ ‎którego‎ ‎Berg‎ ‎zawsze‎ ‎mile witał‎ ‎i‎ ‎ściskał‎ ‎za‎ ‎rękę,‎ ‎z‎ ‎czego‎ ‎żandarmi‎ ‎stale‎ ‎byli niezadowoleni.

Ze‎ ‎zaś‎ ‎żaden‎ ‎klub‎ ‎bez‎ ‎kart‎ ‎istnieć‎ ‎nie‎ ‎może, więc‎ ‎też‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎nowo‎ ‎otworzonym‎ ‎klubie‎ ‎szlacheckim bardzo‎ ‎starannie‎ ‎sztukę‎ ‎tę‎ ‎uprawiano.‎ ‎Wszczęła‎ ‎się gra‎ ‎zapamiętała,‎ ‎jakiej‎ ‎może‎ ‎nie‎ ‎znano‎ ‎dotychczas w‎ ‎Warszawie.‎ ‎Upusty‎ ‎się‎ ‎przerwały.‎ ‎Po‎ ‎długim poście‎ ‎nastał‎ ‎karnawał.‎ ‎W‎ ‎krótkim‎ ‎czasie‎ ‎umiano tam‎ ‎przetrwonić‎ ‎olbrzymie‎ ‎sumy;‎ ‎nawet‎ ‎miasto‎ ‎Kutno‎ ‎z‎ ‎całemi‎ ‎dobrami,‎ ‎fabrykami,‎ ‎cukrowniami‎ ‎przegrano‎ ‎w‎ ‎karty!... https://kpbc.umk.pl/dlibra/publication/5080/edition/24549/content

1873

Klub Strzelecki.

Mieści się w pałacyku N. 2 przy rogu ulicy Królewskiej i Saskiego Placu. Kaandydaci na członków klubu winni być przedstawieni przez 2 członków i poddać się ballotowaniu. Wpisowe wynosi rs. 75 składka roczna 25 rubli. Prezesem honorowym klubu jest Feldmarszałek hr. Berg Namiestnik Królestwa

https://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra/publication/102709/edition/87810/content