Konstanty Wolny: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 9: | Linia 9: | ||
We Wrocławiu działał w zakazanym w 1899, propolskim Towarzystwie Akademików Górnoślązaków. | We Wrocławiu działał w zakazanym w 1899, propolskim Towarzystwie Akademików Górnoślązaków. | ||
Zamieszkał w Gliwicach, gdzie został pierwszym polskim adwokatem był aktywny w Towarzystwie Demokratyczno-Narodowym, a następnie jako członek rady nadzorczej Stronnictwa Polskiego na Śląsku, które założył wraz z Korfantym i Napieralskim 15 stycznia 1911. Po czym został działaczem chrześcijańskiej demokracji. Był od 1907 prezesem gliwickiego [[Sokół w Gliwice|Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół"]]. | Zamieszkał w Gliwicach, gdzie został pierwszym polskim adwokatem był aktywny w Towarzystwie Demokratyczno-Narodowym, a następnie jako członek rady nadzorczej Stronnictwa Polskiego na Śląsku, które założył wraz z Korfantym i Napieralskim 15 stycznia 1911. Po czym został działaczem chrześcijańskiej demokracji. Był od 1907 prezesem gliwickiego [[Sokół w Gliwice|Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół"]]. | ||
| + | |||
| + | [[Plik:Konstanty Wolny.jpg|thumb|500px|left|'''''']] | ||
Z chwilą wybuchu I wojny światowej został prewencyjnie aresztowany, a następnie przez trzy lata odbywał służbę wojskową w armii pruskiej.Po zdemobilizowaniu w listopadzie 1918 osiadł w Bytomiu. Od 1918 działał w Naczelnej Radzie Ludowej, przeniesionej później (1919) z powodu grożących aresztowań, z Bytomia do Sosnowca. Po zawarciu polsko-niemieckiej umowy amnestyjnej (1 października 1919) Wolny powrócił do Bytomia, by zostać obok Rymera (NPR) i Biniszkiewicza (PPS) jednym z zastępców komisarza sekretariatu plebiscytowego (Korfantego). Od 10 stycznia 1919 roku pełnił funkcję pierwszego prezesa Śląskiej Dzielnicy Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. | Z chwilą wybuchu I wojny światowej został prewencyjnie aresztowany, a następnie przez trzy lata odbywał służbę wojskową w armii pruskiej.Po zdemobilizowaniu w listopadzie 1918 osiadł w Bytomiu. Od 1918 działał w Naczelnej Radzie Ludowej, przeniesionej później (1919) z powodu grożących aresztowań, z Bytomia do Sosnowca. Po zawarciu polsko-niemieckiej umowy amnestyjnej (1 października 1919) Wolny powrócił do Bytomia, by zostać obok Rymera (NPR) i Biniszkiewicza (PPS) jednym z zastępców komisarza sekretariatu plebiscytowego (Korfantego). Od 10 stycznia 1919 roku pełnił funkcję pierwszego prezesa Śląskiej Dzielnicy Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. | ||
| − | |||
Był dziekanem Rady Adwokackiej w Katowicach. Był długoletnim prezesem Automobilklubu Śląskiego od jego założenia w 1924 do ostatnich wyborów w kwietniu 1939, chociaż sam nie miał początkowo prywatnego samochodu ani nawet prawa jazdy. | Był dziekanem Rady Adwokackiej w Katowicach. Był długoletnim prezesem Automobilklubu Śląskiego od jego założenia w 1924 do ostatnich wyborów w kwietniu 1939, chociaż sam nie miał początkowo prywatnego samochodu ani nawet prawa jazdy. | ||
Po wybuchu II wojny światowej dotarł do Lwowa, gdzie był jednym ze współzałożycieli Śląskiego Komitetu Uchodźców. | Po wybuchu II wojny światowej dotarł do Lwowa, gdzie był jednym ze współzałożycieli Śląskiego Komitetu Uchodźców. | ||
Wersja z 16:39, 15 lis 2025
(1877-1940)
polski działacz narodowy i społeczny na rzecz polskości Górnego Śląska, współpracownik Wojciecha Korfantego, współautor Statutu Organicznego Województwa Śląskiego, poseł na Sejm Śląski I, II i III kadencji w II RP, pierwszy marszałek Sejmu Śląskiego w latach 1922-1935.
Życiorys społecznika
We Wrocławiu działał w zakazanym w 1899, propolskim Towarzystwie Akademików Górnoślązaków. Zamieszkał w Gliwicach, gdzie został pierwszym polskim adwokatem był aktywny w Towarzystwie Demokratyczno-Narodowym, a następnie jako członek rady nadzorczej Stronnictwa Polskiego na Śląsku, które założył wraz z Korfantym i Napieralskim 15 stycznia 1911. Po czym został działaczem chrześcijańskiej demokracji. Był od 1907 prezesem gliwickiego Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół".
Z chwilą wybuchu I wojny światowej został prewencyjnie aresztowany, a następnie przez trzy lata odbywał służbę wojskową w armii pruskiej.Po zdemobilizowaniu w listopadzie 1918 osiadł w Bytomiu. Od 1918 działał w Naczelnej Radzie Ludowej, przeniesionej później (1919) z powodu grożących aresztowań, z Bytomia do Sosnowca. Po zawarciu polsko-niemieckiej umowy amnestyjnej (1 października 1919) Wolny powrócił do Bytomia, by zostać obok Rymera (NPR) i Biniszkiewicza (PPS) jednym z zastępców komisarza sekretariatu plebiscytowego (Korfantego). Od 10 stycznia 1919 roku pełnił funkcję pierwszego prezesa Śląskiej Dzielnicy Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.
Był dziekanem Rady Adwokackiej w Katowicach. Był długoletnim prezesem Automobilklubu Śląskiego od jego założenia w 1924 do ostatnich wyborów w kwietniu 1939, chociaż sam nie miał początkowo prywatnego samochodu ani nawet prawa jazdy.
Po wybuchu II wojny światowej dotarł do Lwowa, gdzie był jednym ze współzałożycieli Śląskiego Komitetu Uchodźców.
