Tekst źródłowy strony Centralny Wydział Kobiecy P. P. S.

Centralny‎ ‎Wydział‎ ‎Kobiecy‎ ‎P.‎ ‎P.‎ ‎S.‎ ‎(1918)


=1930=
[https://polona.pl/item-view/805d4d39-b185-439b-a799-e2fb1a6492ce Jan Bełcikowski (opr.) Warszawa kobieca. Wszystkie organizacje kobiece z siedzibą w Warszawie. Dane historyczne, dane statystyczne i krótkie charakterystyki, Warszawa 1930]

Jest‎ ‎jednym‎ ‎z‎ ‎wydziałów‎ ‎Polskiej‎ ‎Partji‎ ‎Socjalistycznej‎ ‎i‎ ‎wraz‎ ‎z‎ ‎nią
należy‎ ‎do‎ ‎drugiej‎ ‎Międzynarodówki,‎ ‎która‎ ‎w‎ ‎1922‎ ‎na‎ ‎Kongresie‎ ‎Hamburskim,‎ ‎a‎ ‎właściwie,‎ ‎dopiero‎ ‎w‎ ‎1926,‎ ‎na‎ ‎Kongresie‎ ‎w‎ ‎Brukselli‎ ‎wyłoniła‎ ‎ze
siebie‎ ‎Międzynarodowy‎ ‎Socjalistyczny‎ ‎Komitet‎ ‎Kobiecy,‎ ‎przy‎ ‎silnym
udziale‎ ‎kobiet‎ ‎polskich,‎ ‎z‎ ‎obecną‎ ‎senatorką,‎ ‎p.‎ ‎Kłuszyńską‎ ‎i‎ ‎[[Justyna Budzińska-Tylicka‎|p.‎ ‎Budzińską-Tylicką]]‎ ‎na‎ ‎czele,‎ ‎jako‎ ‎wyodrębniony,‎ ‎autonomiczny‎ ‎Wydział‎ ‎(Komitet)
Kobiecy.‎ ‎

W‎ ‎skład‎ ‎tego‎ ‎Komitetu‎ ‎wchodzą‎ ‎przedstawicielki‎ ‎wszystkich‎ ‎państw
europejskich,‎ ‎Ameryki‎ ‎i‎ ‎Palestyny,‎ ‎oraz‎ ‎różnych‎ ‎emigracyj‎ ‎z‎ ‎b.‎ ‎imperjum‎ ‎rosyjskiego:‎ ‎rosyjskiej,‎ ‎ukraińskiej,‎ ‎gruzińskiej‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d.
Formalnie‎ ‎Centralny‎ ‎i‎ ‎Warszawski‎ ‎Wydziały‎ ‎Kobiece‎ ‎P.‎ ‎P.‎ ‎S.
istnieją‎ ‎w‎ ‎Warszawie‎ ‎dopiero‎ ‎od‎ ‎Grudnia‎ ‎1918‎ ‎(po‎ ‎odzyskaniu‎ ‎niepodległości),‎ ‎faktycznie‎ ‎jednak‎ ‎i‎ ‎samorzutnie,‎ ‎i‎ ‎wyprzedzając‎ ‎pod‎ ‎tym‎ ‎wzglę
dem‎ ‎Międzynarodówkę,‎ ‎socjalistki‎ ‎polskie‎ ‎poczynają‎ ‎już‎ ‎się‎ ‎organizować
i‎ ‎wyodrębniać‎ ‎w‎ ‎1896,‎ ‎na‎ ‎Śląsku‎ ‎Cieszyńskim‎ ‎pod‎ ‎kierunkiem‎ ‎dzisiejszej
swojej‎ ‎przewodniczącej,‎ ‎p.‎ ‎Doroty‎ ‎Kłuszyńskiej,‎ ‎a‎ ‎niebawem‎ ‎i‎ ‎w‎ ‎Małopolsce.

W‎ ‎1897‎ ‎poczyna‎ ‎też‎ ‎wychodzić‎ ‎w‎ ‎Cieszynie,‎ ‎istniejący‎ ‎po‎ ‎dziś‎ ‎dzień
miesięcznik‎ ‎Wydziału‎ ‎„Głos‎ ‎Kobiet“.

Na‎ ‎terenie‎ ‎Międzynarodowym‎ ‎Socjalistyczny‎ ‎Komitet‎ ‎Kobiecy‎ ‎stoi
zasadniczo‎ ‎na‎ ‎gruncie‎ ‎klasowym,‎ ‎wykluczającym‎ ‎współpracę‎ ‎z‎ ‎innemi,
„burżuazyjnemi“‎ ‎organizacjami‎ ‎kobiecemi.

Bierze‎ ‎udział‎ ‎jedynie‎ ‎w‎ ‎manifestacjach‎ ‎pacyfistycznych‎ ‎i‎ ‎ma‎ ‎swoje
przedstawicielki‎ ‎przy‎ ‎Lidze‎ ‎Narodów.

Z‎ ‎głównych‎ ‎punktów‎ ‎kobiecego‎ ‎programu‎ ‎socjalistycznego‎ ‎wymienimy:

1‎ ‎Walka‎ ‎o‎ ‎prawa‎ ‎polityczne‎ ‎kobiet‎ ‎w‎ ‎tych‎ ‎krajach,‎ ‎gdzie‎ ‎kobiety
tych‎ ‎praw‎ ‎są‎ ‎pozbawione,

2‎ ‎Zagadnienia,‎ ‎dotyczące‎ ‎Opieki‎ ‎nad‎ ‎Matką‎ ‎i‎ ‎Dzieckiem,‎ ‎praw
dzieci‎ ‎nieślubnych,‎ ‎przymusu‎ ‎rodzenia,‎ ‎kwestji‎ ‎mieszkaniowej,‎ ‎walki‎ ‎ze
śmiertelnością‎ ‎dzieci,‎ ‎wychowania‎ ‎dzieci‎ ‎w‎ ‎duchu‎ ‎światopoglądu‎ ‎socjalistycznego‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎p.,

3 ‎Walka‎ ‎o‎ ‎ekonomiczne‎ ‎wyzwolenie‎ ‎kobiety‎ ‎(równa‎ ‎płaca‎ ‎za‎ ‎równą‎ ‎pracę),‎ ‎ochrona‎ ‎pracy‎ ‎kobiet‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎p.,

4‎ ‎Konieczność‎ ‎należenia,‎ ‎kobiet‎ ‎do‎ ‎związków‎ ‎zawodowych‎ ‎klasowych.

5‎ ‎Walka‎ ‎z‎ ‎alkoholizmem,‎ ‎z‎ ‎prostytucją,‎ ‎z‎ ‎militaryzacją‎ ‎kobiet‎ ‎i‎ ‎t.‎ ‎d.

Dla‎ ‎propagandy‎ ‎tego‎ ‎programu‎ ‎są‎ ‎urządzane‎ ‎corocznie‎ ‎przez‎ ‎Wydziały‎ ‎kobiece‎ ‎wielkie‎ ‎manifestacje,‎ ‎zwane‎ ‎dawniej‎ ‎„Dniem‎ ‎Kobiet‎''‎ ‎obecnie‎ ‎już‎ ‎„Tygodniem‎ ‎Kobiet‎4''.

W‎ ‎1929‎ ‎takie‎ ‎manifestacje‎ ‎odbyły‎ ‎się‎ ‎już‎ ‎w‎ ‎22‎ ‎miastach‎ ‎Rzplitej w‎ ‎1930‎ ‎—‎ ‎w‎ ‎75

Stan‎ ‎liczebny‎ ‎socjalistycznej‎ ‎Międzynarodówki‎ ‎Kobiecej‎ ‎przekracza
pół‎ ‎miljona.‎ ‎W‎ ‎samej‎ ‎Anglji‎ ‎wynosi‎ ‎300.000.

W‎ ‎Polsce‎ ‎liczy‎ ‎czynnych‎ ‎10‎ ‎członkiń.

W‎ ‎skład‎ ‎prezydjum‎ ‎Centralnego,‎ ‎na‎ ‎całą‎ ‎Polskę,‎ ‎Wydziału‎ ‎Kobiecego‎ ‎P.‎ ‎P.‎ ‎S.‎ ‎wchodzą:‎ ‎senatorka,‎ ‎p.‎ ‎Dorota‎ ‎Kłuszyńska,‎ ‎przewodnicząca,
pp.‎ ‎Stanisława‎ ‎Woszczyńska‎ ‎i‎ ‎[[Justyna Budzińska-Tylicka‎|dr.‎ ‎Budzińska‎ ‎-‎ ‎Tylicka]],‎ ‎dwie‎ ‎wiceprzewodniczące,‎ ‎I.‎ ‎Zielińska‎ ‎sekretarka‎ ‎i‎ ‎18‎ ‎członkiń.

Oddziałów‎ ‎Kobiecych‎ ‎na‎ ‎prowincji‎ ‎liczy‎ ‎partja‎ ‎25