Krakowskie Ochotnicze Towarzystwo Ratunkowe
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
1891 z inicjatywy dr Arnolda Benneta i dr Karola Wałęcz – Brudzewskiego powstało, na wzór pierwszego w Europie (Wiedeń 1883) pogotowie ratunkowe. Początkowo dyżury były ochotnicze, nieodpłatne, a na pierwsze wyposażenie składało się pięć par noszy oraz ambulans zaprzęgnięty w dwa konie.
W 1904 r. zaczęto płacić ochotnikom za dyżury. Wtedy już pogotowie dysponowało czterema ambulansami konnymi.
W czasie I Wojny Światowej zakupiono z demobilu pierwszy samochód sanitarny (z konnych karetek ostatecznie zrezygnowano w 1927 r.)
