Najstarsze opactwa benedyktyńskie: Różnice pomiędzy wersjami
Linia 32: | Linia 32: | ||
[[Plik:Benedyktyni mapa2.png|thumb|550px||right|Mapa poglądowa - opactwa benedyktyńskie pod koniec XVIII w.]] | [[Plik:Benedyktyni mapa2.png|thumb|550px||right|Mapa poglądowa - opactwa benedyktyńskie pod koniec XVIII w.]] | ||
+ | |||
+ | |||
+ | ==Więcej== | ||
+ | |||
+ | [[Zarys historii najstarszych zakonów - skrót dla leniwych]] | ||
+ | |||
+ | [[Najstarsze zakony - rzecz o samorozwoju i przetrwaniu]] |
Wersja z 09:24, 9 lip 2020

Wycieczka po pierwszych opactwach benedyktyńskich
Początki
Początki chrześcijaństwa w Polsce, jak i początki królestwa polskiego, silnie powiązane są z kulturą i organizacją klasztorną. Pierwsi biskupi to mnisi. Zdarzało się, że córki, a czasem nawet i żony, polskich królów były mniszkami. Pierwsi polscy święci i święte, to osoby związane z zakonami. O pierwszych klasztorach mamy niewiele wiadomości. Nie przetrwały one długo i dopiero kolejne fundacje na stałe wpisały się w historię ziem polskich.
W wieku XI benedyktyńskie opactwa rozmieszczone równomiernie po całym królestwie były ważnym elementem polityki państwowej. Były to jednak samodzielne jednostki, złożone początkowo z mnichów ściąganych z dalekich stron, rządzące się własnymi regułami. Od samego początku pełniły też obok funkcji miejsca kultu inne zadania.
